©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

من لقي الله بالإيمان وهو غير شاك فيه دخل الجنة وحرم على النار - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف :...


من لقي الله بالإيمان وهو غير شاك فيه دخل الجنة وحرم على النار


Kim Allahla İmanında Heç Bir Şəkk Etmədən Qarşılaşarsa Cənnətə Daxil Olar Və (Allah) Ona Cəhənnəmi Haram Edər


عَنْ عُبَادَةَ  عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ: «مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَأَنَّ عِيسَى عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَكَلِمَتُهُ، أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ ، وَرُوحٌ مِنْهُ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ، أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ عَلَى مَا كَانَ مِنَ الْعَمَلِ». عَنْ جُنَادَةَ وَزَادَ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ أَيَّهَا شَاءَ
17. Ubadə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Kim Allahdan başqa heç bir məbudun olmadığına, Onun Tək olduğuna və heç bir şəriki olmadığına, Muhəmmədin Onun qulu və elçisi olduğuna, İsanın Allahın qulu, elçisi, Məryəmə göndərdiyi kəlməsi və Onun ruhundan olduğuna, Cənnətin haqq, Cəhənnəmin də haqq olduğuna şahidlik etsə, nə əməl etmiş olursa-olsun, Allah onu Cənnətə daxil edər”. (Başqa rəvayətdə: Cənnətin səkkiz qapısından hansından istəsə daxil olar). (Buxari 3435, Muslim 41, 149)
عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِىِّ  لَيْسَ بَيْنِى وَبَيْنَهُ إِلاَّ مُؤْخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ «يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ». قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ. ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ «يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ». قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ. ثُمَّ سَارَ سَاعَةَ ثُمَّ قَالَ «يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ». قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ. قَالَ «هَلْ تَدْرِى مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ». قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ «فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلاَ يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا». ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ «يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ». قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ. قَالَ «هَلْ تَدْرِى مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ». قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ «أَنْ لاَ يُعَذِّبَهُمْ »
18. Muaz İbn Cəbəl  demişdir: “(Bir dəfə) mən Peyğəmbərlə  birlikdə onun (mindiyi heyvanın) tərkində idim. Mənimlə onun arasında yəhərin söykəyin-dən başqa heç nə yox idi. (Peyğəmbər  məni): “Ey Muaz İbn Cəbəl!” deyə çağırdı. Dedim: “Buyur, əmrinə müntəzirəm, ey Allahın Elçisi!” Bir az getdikdən sonra o, yenə: “Ey Muaz İbn Cəbəl!” deyə çağırdı.9 Dedim: “Buyur, əmrinə müntəzirəm, ey Allahın Elçisi!” Bir qədər getdikdən sonra o, yenə: “Ey Muaz İbn Cəbəl!” deyə çağırdı. Dedim: “Buyur, əmrinə müntəzirəm, ey Allahın Elçisi!” Dedi: “Bilirsənmi, Allahın qulları üzərindəki haqqı nədir?” Dedim: “Allah və Onun elçisi daha yaxşı bilir!” Dedi: “Allahın qulları üzərindəki haqqı, qulların Ona ibadət edib heç kəsi Ona şərik qoşmamaları-dır”. Bir qədər getdikdən sonra yenə: “Ey Muaz İbn Cəbəl!” deyə çağırdı. Dedim: “Buyur, əmrinə müntəzirəm, ey Allahın Elçisi!” Dedi: “Bilirsənmi, qulları bunu yetirəcəkləri təqdirdə onların Allah üzərindəki haqqı nədir?” Dedim: “Allah və Onun elçisi daha yaxşı bilir!” Dedi: “(Ona heç nəyi şərik qoşmayan) qullarına əzab verməməsidir”. (Buxari 5967, Muslim 47, 152)
عَنْ مُعَاذٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِىِّ  عَلَى حِمَارٍ يُقَالُ لَهُ عُفَيْرٌ، فَقَالَ: «يَا مُعَاذُ، هَلْ تَدْرِى حَقَّ اللَّهِ عَلَى عِبَادِهِ وَمَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ». قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: «فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلاَ يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَحَقَّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ أَنْ لاَ يُعَذِّبَ مَنْ لاَ يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا». فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَفَلاَ أُبَشِّرُ بِهِ النَّاسَ قَالَ: «لاَ تُبَشِّرْهُمْ فَيَتَّكِلُوا».
19. Muaz  demişdir: “Mən Peyğəmbərlə  birlikdə onun Ufeyr adlı uzunqulağına minmişdim. (Mən Peyğəmbərin  tərkində ikən) o dedi: “Ey Muaz, bilirsən Allahın qulları üzərindəki haqqı və qulların da Allah üzərindəki haqqı nədir?” Mən: “Allah və Onun rəsulu daha yaxşı bilir!” dedim. O buyurdu: “Allahın qulları üzərindəki haqqı, qulların Ona ibadət edib heç kəsi Ona şərik qoşmamalarıdır. Qulların Allah üzərindəki haqqı isə, Ona heç nəyi şərik qoşmayan qullarına əzab verməməsidir.” Mən dedim: “Ya Rəsulullah, bu xəbərlə camaatı müjdələyimmi?” O buyurdu: “Müjdələmə, (yoxsa) onlar (buna) arxayın olacaqlar.” (Buxari 2856, Muslim 44, 153)
عَنْ أَنَسٍ  ، أَنَّ النَّبِىَّ  وَمُعَاذٌ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ: «يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ». قَالَ: لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ. قَالَ «يَا مُعَاذُ». قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ. ثَلاَثًا. قَالَ: «مَا مِنْ أَحَدٍ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ صِدْقًا مِنْ قَلْبِهِ إِلاَّ حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ». قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَفَلاَ أُخْبِرُ بِهِ النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ «إِذًا يَتَّكِلُوا». وَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا.
20. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Muazla  birlikdə dəvənin tərkində ikən: “Ey Muaz!” deyə çağırdı. (Muaz): “Buyur, əmrinə müntəzirəm, ya Rəsulullah!” deyə cavab verdi. (Peyğəmbər) yenə: “Ey Muaz!” deyə çağırdı. O: “Buyur, əmrinə müntəzirəm, ya Rəsulullah!” deyə cavab verdi. Bu hal üç dəfə təkrar olduqdan sonra Peyğəmbər  dedi: “Allahdan başqa ibadətə layiq haqq məbud olmadığına və Muhəmmədin Allahın elçisi olduğuna sidq ürəkdən şəhadət verən elə bir kəs yoxdur ki, Allah ona Cəhənnəm odunu haram etməsin.” (Muaz) dedi: “Ya Rəsulullah! Bunu insanlara xəbər verimmi ki, sevinsinlər?”. Peyğəmbər: “Belə olduğu təqdirdə (buna) arxayın olacaqlar.” Muaz günaha batacağından qorxub ölümündən qabaq bu haqda (insanlara) xəbər verdi. (Buxari 128, Muslim 47, 157)

شعب الإيمان


İmanın Şöbələri


عَنْ أَبِي هُرَيْرِةَ  ، عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ الإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الإِيمَانِ.
21. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “İman altmış və bir neçə şöbədən ibarətdir. Həya da imanın şöbələrindəndir.” (Buxari 9, Muslim 50, 161)
عَنْ ابْنِ عُمَرَ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  مَرَّ عَلَى رَجُلٍ مِنْ الأَنْصَارِ وَهُوَ يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ  دَعْهُ فَإِنَّ الْحَيَاءَ مِنْ الإِيمَانِ.
22. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ənsardan olan qardaşına (həddən ziyadə) həyalı olmamağı nəsihət edən bir kişinin yanından keçərkən demişdir: “Onu burax! Çünki həya imandandır.” (Buxari 16, 24, Muslim 52, 163)
عَنْ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ  الْحَيَاءُ لاَ يَأْتِي إِلاَّ بِخَيْرٍ.
23. İmran İbn Husayn  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Həyalı olmaq (insana) ancaq xeyir gətirər!” (əl-Buxari 6117, Muslim 53, 165)

بيان تفاضل الإسلام وأي أموره أفضل


İslamın Əhkamlarının Fərqlənməsi Və Onlardan Hansının Daha Üstün Olmasının Bəyanı


عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو  ، أَنَّ رَجُلاً سَأَلَ النَّبِيَّ  أَيُّ الإِسْلاَمِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلاَمَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ.
24. Abdullah İbn Amr  rəvayət edir ki, bir nəfər Peyğəmbərdən  soruşdu: “İslam (xislətlərindən) ən xeyirlisi hansıdır?” Peyğəmbər: “Sənin yemək yedirtməyin, tanıdığına və tanımadığına salam verməyin.” (Buxari 12, 28, 6236, Muslim 56, 169)
عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الإِسْلاَمِ أَفْضَلُ؟ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ.
25. Əbu Musa  rəvayət edir ki, (əshabələr) soruşdu: “Ey Allahın elçisi! Hansı müsəlman daha fəzilətli sayılır?”. Peyğəmbər  dedi: “Dilindən və əlindən müsəlmanlara zərər dəyməyən (müsəlman).” (Buxari 11, Muslim 59, 172)

بيان خصال من اتصف بهن وجد حلاوة الإيمان


Bu Xislətlərlə Vəsflənənin İmanın Şirinliyini Dadmasının Bəyanı


عَنْ أَنَس  عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاوَةَ الإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاّ لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ.
26. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Kimdə (bu) üç şey olsa, imanın şirinliyini dadmış olar: Allahı və Onun elçisini  başqalarından daha çox sevmək; adamı yalnız Allah üçün sevmək; Cəhənnəmə atılmağı xoşlamadığı kimi, küfrə qayıtmağı da xoşlamamaq.” (Buxari 16, 21, 6941, Muslim 60, 174)

وجوب محبة رسول الله صلى الله عليه وسلم أكثر من الأَهل والولد والوالد والناس أجمعين


Peyğəmbəri  Övladdan, Valideyindən Və Bütün İnsanlardan Çox Sevməyin Vacibliyi


عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ  لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
27. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Canım Əlində olan Allaha and olsun ki, sizdən biriniz məni valideynindən, övladından və bütün insanlardan çox istəməyincə, iman gətirmiş olmaz.” (Buxari 15, Muslim 62, 63, 177, 178)

الدليل على أن من خصال الإيمان أن يحب لأَخيه ما يحب لنفسه من الخير


Özünə İstədiyin Xeyiri Qardaşına İstəməyin İmanın Xislətindən Olmasına Dəlil


عَنْ أَنَسٍ  ، عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ.
28. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Biriniz özü üçün istədiyini (müsəlman) qardaşı üçün istəmədikcə, (tam şəkildə) iman etmiş olmaz.” (Buxari 13, Muslim 64, 179)

الحث على إِكرام الجار والضيف وقول الخير أو لزوم الصمت وكون ذلك كله من الإيمان


Qonşuya, Qonağa İkram Etmək, Xeyir Danışmaq, Susmaq – Bütün Bunlar İmandandır


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ  قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يُؤْذِ جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ.
29. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Kim Allaha və Axirət gününə iman edirsə, qonşusuna əziyyət verməsin. Kim Allaha və Axirət gününə iman edirsə, qonağına yaxşı baxsın. Kim Allaha və Axirət gününə iman edirsə, ya xeyir danışsın, ya da sussun.” (Buxari 6018, 6136, Muslim 68, 183).
حديث أَبي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيّ قَالَ: سَمِعَتْ أُذُنَايَ وَأَبْصَرَتْ عَيْنَايَ حِينَ تَكَلَّمَ النَّبِيُّ  ، فَقَالَ: مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ، وَمَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ جائِزَتُهُ، قَالَ: وَما جاِئِزَتُهُ يا رَسُولَ اللهِ قالَ: يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ، وَالضِّيافَةُ َثلاثَةُ أَيَّامٍ فَما كانَ َوراءَ ذَلِكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ َعلَيْهِ، وَمَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ
30. Əbu Şureyh əl-Adaviyy  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  bu hədisi danışarkən iki qulağım və iki gözümlə gördüm: “Kim Allaha və Axirət gününə iman edirsə, qonşusuna ikram (hörmət) etsin, Kim Allaha və Axirət gününə iman edirsə, qonağına ikram etsin”. Ondn: “Ya Rəsulullah! Qonağa İkram nədir?” deyə soruşdular. Peyğəmbər: “Gecə və Gündüzdür” dedi. Qonaq qalmaq üç gündür, üç gündən sonra olan ikram isə sədəqədir. Kim Allaha və Axirət gününə iman edirsə, ya xeyir danışsın, ya da sussun”. (Buxari 6019, 6138, Muslim 3255, 4610)

تفاضل أهل الإيمان فيه ورجحان أهل اليمن فيه


İman Əhlinin İmanda Bir-birilərindən Fərqlənməsi Və Yəmən Əhlinin Bu Barədə Üstünlükləri


عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَمْرٍو أَبِى مَسْعُودٍ قَالَ: أَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ  بِيَدِهِ نَحْوَ الْيَمَنِ فَقَالَ: «الإِيمَانُ يَمَانٍ هَا هُنَا، أَلاَ إِنَّ الْقَسْوَةَ وَغِلَظَ الْقُلُوبِ فِى الْفَدَّادِينَ عِنْدَ أُصُولِ أَذْنَابِ الإِبِلِ، حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنَا الشَّيْطَانِ فِى رَبِيعَةَ وَمُضَرَ».
31. Uqbə İbn Amr və Əbu Məsud  demişdir: “(Bir dəfə) Peyğəmbər  (əli ilə Yəmənə tərəf işarə edib dedi: “İman bax orada – Yəməndədir10 Daşürəklilik və qabalıq isə kobud danışığı ilə seçilən, dəvələrinin quyruğundan yapışmış11 bədəvilərə aiddir. (Bu xasiyyətlər isə) şeytanın iki buynuzu çıxan12 yerdə – Rəbiə və Mudər (qəbilələrində) özünü büruzə verir.” (Buxari 3302, Muslim 72, 190)
قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  «أَتَاكُمْ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَضْعَفُ قُلُوبًا وَأَرَقُّ أَفْئِدَةً الْفِقْهُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ».
32. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Allah Elçisi  buyurdu: “Yəmənlilər sizin yanınıza gəlmişlər. Onlar ən yumşaq qəlbli və ən incə ürəkli (insanlardır). Fiqh Yəmənə aiddir, hikmət də Yəmənə (yəmənlilərdədir) aiddir”13 (Buxari 4390, Muslim 74, 193)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «رَأْسُ الْكُفْرِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ، وَالْفَخْرُ وَالْخُيَلاَءُ فِى أَهْلِ الْخَيْلِ وَالإِبِلِ، وَالْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْوَبَرِ، وَالسَّكِينَةُ فِى أَهْلِ الْغَنَمِ».
33. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Küfrün əsas mənbəyi şərq istiqamətindədir. Lovğalıq və təkəbbürlük (adətən) at ilxısına və dəvə sürüsünə sahib olan kimsələrdə, habelə kobud danışığı olan bədəvilərdə özünü büruzə verir. Qoyun sürüsünə sahib olan kimsələr isə dinc adam olurlar.” (Buxari 3301, Muslim 75, 194)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ  يَقُولُ «الْفَخْرُ وَالْخُيَلاَءُ فِى الْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْوَبَرِ وَالسَّكِينَةُ فِى أَهْلِ الْغَنَمِ الإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ».
34. Əbu Hureyra  demişdir: “Mən Allah Elçisinin  belə dediyini eşitdim: “Lovğalıq və təkəbbürlük kobud danışığı ilə seçilən bədəvilərdə özünü biruzə verir. Qoyun sürüsünə sahib olan kimsələr isə dinc adam olurlar. İman Yəməndədir, hikmət Yəmənlilərdədir”. (Buxari 3499, Muslim 77, 196)

بيان أن الدين النصيحة


Dinin Nəsihət Olmasının Bəyanı


عَنْ جَرِيرٍ قَالَ بَايَعْتُ النَّبِىَّ  عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فَلَقَّنَنِى «فِيمَا اسْتَطَعْتَ». وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ.
35. Cərir  demişdir: “Mən (buyuruqları) dinləyib itaət edəcəyimə və hər bir müsəlmana nəsihət edəcəyimə dair Peyğəmbərə  beyət etdim. O da: “Bacardığın işlərdə” deyə mənə nəsihət etdi. (Buxari 7204, Muslim 85, 210)
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ  إِنَّ النَّبِيَّ  قَالَ: لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ. وزَادَ في رِوايَةٍ: وَلاَ يَنْتَهِبُ نُهْبَةً ذَاتَ شَرَفٍ يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ أَبْصَارَهُمْ فِيهَا حِينَ يَنْتَهِبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ.
36. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Zina edən adam zi­na etdiyi vaxt mömin sayıla bilməz. Şərab içən adam şərab içdiyi vaxt mömin sayıla bilməz. Oğurluq edən adam oğurluq etdiyi vaxt mömin sayıla bilməz.” Digər rəvayətdə belə əlavə vardır: “....insanların gözü önündə (birisinin) dəyərli bir şeyini zor gücünə götürən adam onu götürdüyü vaxt mömin sayıla bilməz.” (Buxari 2475, 5578, 6772, 6782, 6810, Muslim 86, 87, 211)

بيان خصال المنافق


Münafiqlərin Xüsusiyyətlərinin Bəyanı


عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو : أَنَّ النَّبِىَّ  قَالَ: أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا، وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ وَإِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ، وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ.
37. Abdullah İbn Amr  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Dörd (xislət) vardır ki, bunlar kimdə olsa, əsl münafiq sayılar və hər kimdə bunlardan biri olsa belə, onu tərk edincəyə qədər özündə münafiqlik xisləti qalmış sayılar: ona əmanət verildiyi zaman xəyanət edər; danışdığı zaman yalan danışar; əhd bağladığı zaman (əhdini) pozar; mübahisə etdiyi zaman haqsızlıq edər.” (Buxari 34, Muslim 88, 219)
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ  عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ: آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلاَثٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ، وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ.
38. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Münafiqin əlaməti üçdür: danışdığı zaman yalan danışar; vəd verdiyi zaman (vədinə) xilaf çıxar; ona əmanət verildiyi zaman xəyanət edər.” (Buxari 33, 2682, 2749, 6095, Muslim 89, 220)

بيان حال إيمان من قال لأَخيه المسلم يا كافر


Müsəlman Qardaşına: “Ey Kafir!” Deyən Kimsənin İmanının Bəyanı


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ قَالَ لِأَخِيهِ يَا كَافِرُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا
39. Abdullah İbn Ömər  rəvayət edir ki, Allah Elçisi  buyurdu: “Kişi (din) qardaşına: “Ey kafir!” desə, ikisindən biri bu günahla geri dönər”. (Buxari 6104, Muslim 91, 92, 224, 225)

بيان حال إيمان من رغب عن أبيه وهو يعلم


Bildiyi Halda Atasdan Üz Döndərən Kimsənin İmanının Bəyanı


عَنْ أَبِى ذَرٍّ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِىَّ  يَقُولُ: «لَيْسَ مِنْ رَجُلٍ ادَّعَى لِغَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُهُ إِلاَّ كَفَرَ، وَمَنِ ادَّعَى قَوْمًا لَيْسَ لَهُ فِيهِمْ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ».
40. Əbu Zərr  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  belə dediyini eşitdim: “Kim bilərəkdən doğma atasının deyil, başqa birisinin oğlu olduğunu iddia edərsə, küfr etmiş olar. Kim özünün heç bir qohumluq əlaqəsi olmadığı bir qəbiləyə mənsub olduğunu iddia edərsə, qoy Cəhənnəmdəki yerini tutsun.” (Buxari 3508, Muslim 93, 226)
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ: لاَ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ أَبِيهِ فَهُوَ كُفْرٌ.
41. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Atalarınızdan imtina etməyin! Kim atasından imtina etsə, nankor olar.” (Buxari 6768, Muslim 94, 227)
عَنْ سَعْدٍ وَأَبِى بَكْرَةَ كِلاَهُمَا يَقُولُ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِى مُحَمَّدًا -صلى الله عليه وسلم- يَقُولُ « مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ »
42. Səd və Əbu Bəkr  hər ikisi belə rəvayət etmişdir: “Mən Muhəmməd Peyğəmbərin belə dediyini (bu) iki qulağımla eşitmişəm və onu qəlbimə həkk etmişəm: “Kim bilərəkdən yad bir adamın öz atası olduğunu iddia edərsə, Cənnət ona haram edilər”. (Buxari 6766, 6767, Muslim 96, 229)

بيان قول النبيّ صلى الله عليه وسلم سباب المسلم فسوق وقتاله كُفر


Peyğəmbərin : “Müsəlmanı Söymək Fasiqlik, Onunla Vuruşmağın Küfr Olmasının” Bəyanı


عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ : أَنَّ رَسُولَ اللهِ  قَالَ: «سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَ قِتَالُهُ كُفْرٌ»
43. Abdullah İbn Məsuddan  rəvayət edilmişdir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Müsəlmanı söymək günah, ona qarşı vuruşmaq isə küfrdür.” (Buxari 48, 6044, 7076, Muslim 97, 230)

لا ترجعوا بعدي كفارًا يضرب بعضكم رقاب بعض


Məndən Sonra Bir-Birilərinizin Boyunlarını Vuran Kafirlər Olmayın


عَنْ جَرِيرٍ أَنَّ النَّبِىَّ  قَالَ لَهُ فِى حَجَّةِ الْوَدَاعِ: «اسْتَنْصِتِ النَّاسَ» فَقَالَ: «لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِى كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ».
44. Cərir  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  vida həccində ona: “İnsanlara susub dinləməyi əmr et” dedi. (Hamı susduqdan) sonra o, belə buyurdu: “Məndən sonra bir-birinin boynunu vuran kafirlərdən olmayın!” (Buxari 121, 4405, 6869, 7080, Muslim 98, 232)
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِىِّ أَنَّهُ قَالَ فِى حَجَّةِ الْوَدَاعِ «وَيْحَكُمْ - أَوْ قَالَ وَيْلَكُمْ - لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِى كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ».
45. Abdullah İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Vida həccində demişdir: “Ay yazıqlar! (yaxud: Ay biçarələr!) Məndən sonra bir-birinizin boynunu vuraraq kafir olmayın!” (Buxari 4403, 6785, Muslim 99, 234)

بيان كفر من قال مطرنا بالنوء


Ulduzun Doğub Batmsına Görə Bizə Yağış Yağdı Deyənin Küfrünün Bəyanı


عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِىِّ أَنَّهُ قَالَ: صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ  صَلاَةَ الصُّبْحِ بِالْحُدَيْبِيَةِ عَلَى إِثْرِ سَمَاءٍ كَانَتْ مِنَ اللَّيْلَةِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ: «هَلْ تَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ؟» قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: «أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِى مُؤْمِنٌ بِى وَكَافِرٌ ، فَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِفَضْلِ اللَّهِ وَرَحْمَتِهِ فَذَلِكَ مُؤْمِنٌ بِى وَكَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ، وَأَمَّا مَنْ قَالَ بِنَوْءِ كَذَا وَكَذَا فَذَلِكَ كَافِرٌ بِى وَمُؤْمِنٌ بِالْكَوْكَبِ».
46. Zeyd İbn Xalid əl-Cuhəni  deyir ki: “Allah Elçisi  Hudeybiyədə gecə ikən yağmış yağışdan sonra bizə sübh namazını qıldırdı və namazı bitirdikdən sonra üzünü camaata çevirib soruşdu: “Bilirsinizmi, Rəbbiniz nə buyurdu?” (Əshabələr:) “Allah və Onun elçisi daha yaxşı bilir” dedilər. Peyğəmbər: “(Allah buyurdu): “Qullarımdan bir qismi mömin, digər qismi isə kafir oldu. “Bizə Allahın lütfü və mərhəməti sayəsində yağış göndərilmişdir” deyənlərə gəlincə, onlar Mənə iman gətirmiş və ulduzları inkar etmişlər. “Yağış bizə filan və filan ulduza görə nazil olmuşdur” deyənlərə gəldikdə isə, onlar Mənə küfr etmiş və ulduzlara iman gətirmişlər. (Buxari 846, 1038, Muslim 104, 240)

الدليل على أن حب الأَنصار من الإيمان


Ənsarları  Sevməyin İmandan Olmasının Dəlili


عَنْ أَنَسٍ ، عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ آيَةُ الإِيمَانِ حُبُّ الأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الأَنْصَارِ.
47. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “(Kamil) imanın əlaməti ənsarı sevməkdir, münafiqliyin əlaməti isə ənsara nifrət etməkdir.” (Buxari 17, 3784, Muslim 108, 244)
عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «الأَنْصَارُ لاَ يُحِبُّهُمْ إِلاَّ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يُبْغِضُهُمْ إِلاَّ مُنَافِقٌ، فَمَنْ أَحَبَّهُمْ أَحَبَّهُ اللَّهُ، وَمَنْ أَبْغَضَهُمْ أَبْغَضَهُ اللَّهُ».
48. Bəra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Ənsarı yalnız mömin sevər və onlara yalnız münafiq nifrət edər. Kim onları sevsə, Allah onu sevər. Kim onlara nifrət etsə, Allah da ona nifrət edər.” (Buxari 3783, Muslim 110, 246)

بيان نقصان الإيمان بنقص الطاعات


İmanın Naqisləşməsi İtaətin Naqisləşməsilədir


عَنْ أَبِى سَعِيدٍ الْخُدْرِىِّ قَالَ، خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ  فِى أَضْحًى، أَوْ فِطْرٍ إِلَى الْمُصَلَّى، فَمَرَّ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ: «يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ تَصَدَّقْنَ، فَإِنِّى أُرِيتُكُنَّ أَكْثَرَ أَهْلِ النَّارِ». فَقُلْنَ وَبِمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «تُكْثِرْنَ اللَّعْنَ، وَتَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ، مَا رَأَيْتُ مِنْ نَاقِصَاتِ عَقْلٍ وَدِينٍ أَذْهَبَ لِلُبِّ الرَّجُلِ الْحَازِمِ مِنْ إِحْدَاكُنَّ». قُلْنَ وَمَا نُقْصَانُ دِينِنَا وَعَقْلِنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «أَلَيْسَ شَهَادَةُ الْمَرْأَةِ مِثْلَ نِصْفِ شَهَادَةِ الرَّجُلِ». قُلْنَ بَلَى. قَالَ: «فَذَلِكَ مِنْ نُقْصَانِ عَقْلِهَا، أَلَيْسَ إِذَا حَاضَتْ لَمْ تُصَلِّ وَلَمْ تَصُمْ». قُلْنَ بَلَى. قَالَ: «فَذَلِكَ مِنْ نُقْصَانِ دِينِهَا».
49. Əbu Səid əl-Xudri  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  qurban yaxud fitrə bayramında namaz qılınan yerə getdi. Qadınların yanından keçdikdə (dayanıb) belə buyurdu: “Ey qadınlar! Sədəqə verin! Çünki mənə Cəhənnəm əhlinin əksəriyyətinin siz qadınlar olduğu göstərildi.” Qadınlar: “Nəyə görə, ya Rəsulullah?” deyə soruşdular. Peyğəmbər: “Çünki siz (insanları) tez-tez lənətləyir və ərlərinizə qarşı nankorluq edirsiniz. Mən ağıllı və ehtiyatlı bir adamın sizin qədər həm ağıl, həm də din baxımından nöqsanlı olduğunu görmədim.” Qadınlar: “Dinimizdə və ağlımızda olan nöqsan nədir, ya Rəsulullah?” deyə soruşdular. Peyğəmbər: “Məgər qadının şahidliyi kişinin şahidliyinin yarısına bərabər deyilmi?” Onlar: “Bəli!” deyə cavab verdilər. Peyğəmbər: “Bu, qadının ağlının naqisliyidir. Məgər (qadın) heyz olduğu zaman namazını və orucunu tərk etmirmi?” Onlar: “Bəli!” deyə cavab verdilər. Peyğəmbər: “Bu da, onun dininin naqisliyidir.” (Buxari 304, Muslim 114, 250)

بيان كون الإيمان بالله تعالى أفضل الأعمال


Allaha İmanın Əməllərin Ən Əfsəli Olmasının Bəyanı


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  سُئِلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقَالَ إِيمَانٌ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ قِيلَ ثُمَّ مَاذَا قَالَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قِيلَ ثُمَّ مَاذَا قَالَ حَجٌّ مَبْرُورٌ.
50. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbərdən  soruşdular: “Hansı əməl ən yaxşı əməl sayılır?” Dedi: “Allaha və Onun elçisinə iman gətirmək”. Soruşdular: “Bəs sonra hansıdır?” Dedi: “Allah yolunda cihad etmək”. (Yenə) soruşdular: “Bəs sonra hansıdır?” Dedi: “Qəbul olunmuş həcc”. (Buxari 26, Muslim 118, 258)
عَنْ أَبِى ذَرٍّ قَالَ: سَأَلْتُ النَّبِىَّ  أَىُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ، قَالَ: «إِيمَانٌ بِاللَّهِ، وَجِهَادٌ فِى سَبِيلِهِ». قُلْتُ فَأَىُّ الرِّقَابِ أَفْضَلُ قَالَ: «أَغْلاَهَا ثَمَنًا، وَأَنْفَسُهَا عِنْدَ أَهْلِهَا». قُلْتُ فَإِنْ لَمْ أَفْعَلْ. قَالَ: «تُعِينُ صَانِعًا أَوْ تَصْنَعُ لأَخْرَقَ». قَالَ فَإِنْ لَمْ أَفْعَلْ. قَالَ: «تَدَعُ النَّاسَ مِنَ الشَّرِّ، فَإِنَّهَا صَدَقَةٌ تَصَدَّقُ بِهَا عَلَى نَفْسِكَ».
51. Əbu Zərr  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərdən  soruşdum: “Hansı əməl daha fəzilətli sayılır?” O buyurdu: “Allaha iman gətirmək və Onun yolunda cihad etmək.” Mən soruşdum: “Hansı köləni azad etmək daha yaxşıdır?” O buyurdu: “Ən bahalı və sahibi üçün ən dəyərli olanı.” Mən soruşdum: “Əgər bunu edə bilməsəm?” O buyurdu: “Bir iş görən adama kömək et və ya işi bacarmayan adamın işini gör.” Mən soruşdum: “Əgər bunu da edə bilməsəm?”. O buyurdu: “İnsanlara pislik etməkdən çəkin. Belə etsən, bu, sənin özünə verdiyin bir sədəqə olar.” (Buxari 2518, Muslim 119, 260)
عَنْ عَبْدِ الله بْنِ مَسْعُودٍ  قَالَ: سَأَلْتُ النَّبِىَّ  أَىُّ الْعَمَلِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «الصَّلاَةُ عَلَى وَقْتِهَا». قَالَ ثُمَّ أَىُّ؟ قَالَ: «ثُمَّ بِرُّ الْوَالِدَيْنِ». قَالَ ثُمَّ أَىُّ؟ قَالَ: «الْجِهَادُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ». قَالَ: حَدَّثَنِى بِهِنَّ رَسُولُ الله ، وَلَوِ اسْتَزَدْتُهُ لَزَادَنِى.
52. Abdullah İbn Məsud  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərdən  soruşdum: “Allahın ən çox sevdiyi (əməl) hansı əməldir?” O buyurdu: “Namazı vaxtlı-vaxtında qılmaq.” Mən dedim: “Sonra hansıdır?” O buyurdu: “Valideynlərin qayğısına qalmaq.” Mən dedim: “Bəs sonra hansıdır?” O buyurdu: “Allah yolunda cihad etmək.” İbn Məsud: “Bunları mənə Peyğəmbər  buyurdu. Əgər soruşsaydım, yenə cavab verərdi.” (Buxari 527, 5970, Muslim 122, 264)

كون الشرك أقبح الذنوب وبيان أعظمها بعده


Şirkin Günahların Ən Çirkini Olması Və Ondan Sonra Olan Günahların Ən Böyüyünün Bəyanı


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: سَأَلْتُ النَّبِىَّ  أَىُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ عِنْدَ اللَّهِ؟ قَالَ: «أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ». قُلْتُ إِنَّ ذَلِكَ لَعَظِيمٌ، قُلْتُ ثُمَّ أَىُّ؟ قَالَ: «وَأَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ تَخَافُ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ» .قُلْتُ ثُمَّ أَىُّ؟ قَالَ: «أَنْ تُزَانِىَ حَلِيلَةَ جَارِكَ».
53. Abdullah (İbn Məsud)  demişdir: “(Bir dəfə) mən Peyğəmbərdən  soruşdum ki: “Hansı günah Allah yanında ən böyük günah sayılır?” Dedi: “Səni yaradan Allaha (başqa birisini) tay tutmağındır!” Mən: “Doğrudan da, bu, böyük günahdır” dedim, sonra (yenə) soruşdum: “Bəs sonra hansıdır?” Dedi: “Övladının səninlə birgə yemək yeyəcəyindən qorxub onu öldürmək!” Mən soruşdum: “Sonra hansıdır?” Dedi: “Qonşunun zövcəsi ilə zina etmək!”14 (Buxari 4477, 7520, Muslim 124, 267)

بيان الكبائر وأكبرها


Böyük Günahların Və Onların Ən Böyüyünün Bəyanı


عَنْ أَبِى بَكْرَةَ قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «أَلاَ أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ». ثَلاَثًا. قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ: «الإِشْرَاكُ بِاللَّهِ، وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ». وَجَلَسَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ: «أَلاَ وَقَوْلُ الزُّورِ». قَالَ فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا حَتَّى قُلْنَا لَيْتَهُ سَكَتَ.
54. Əbu Bəkrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  üç dəfə: “Sizə günahların ən böyüyü barədə xəbər verimmi?” deyə soruşdu. Əshabələr: “Bəli, ya Rəsulallah!” deyə cavab verdilər. Peyğəmbər: “Allaha şərik qoşmaq və valideynlərin üzünə ağ olmaqdır” dedi. (Bunu deyəndə) o söykənmişdi; sonra qalxıb oturdu və: “yalan söz danışmaqdır” dedi. O bunu dalbadal o qədər təkrar etdi ki, biz (bir-birimizə): “Nə olaydı, susaydı!” dedik”. (Buxari 2654, 6919, Muslim 126, 269)
عَنْ أَنَسٍ  قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ  عَنْ الْكَبَائِرِ قَالَ الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَشَهَادَةُ الزُّورِ
55. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbərdən  böyük günahlar barədə soruşduqda, belə buyurdu: “Allaha şərik qoşmaq və valideynlərin üzünə ağ olmaq, (Allahın haram buyurduğu) cana qəsd etmək və yalandan şahidlik etməkdir”. (Buxari 2653, 5977, Muslim 128, 271)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ: «اجْتَنِبُوا السَّبْعَ الْمُوبِقَاتِ». قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَمَا هُنَّ قَالَ: «الشِّرْكُ بِاللَّهِ، وَالسِّحْرُ، وَقَتْلُ النَّفْسِ الَّتِى حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ، وَأَكْلُ الرِّبَا، وَأَكْلُ مَالِ الْيَتِيمِ، وَالتَّوَلِّى يَوْمَ الزَّحْفِ، وَقَذْفُ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ الْغَافِلاَتِ».
56. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Məhvedici yeddi günahdan çəkinin!” (Əshabələr) soruşdular: “Nədir onlar, ya Rəsulullah?”. Peyğəmbər: “Allaha şərik qoşmaq, sehrbazlıq, Allahın haram buyurduğu cana nahaq yerə qəsd etmək, sələm yemək, yetimin malını yemək, döyüş meydanından qaçmaq və (zinadan) xəbəri olmayan namuslu, ismətli mömin qadınları zinada ittiham etmək.” (Buxari 2766, 6857, Muslim 129, 272)
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  إِنَّ مِنْ أَكْبَرِ الْكَبَائِرِ أَنْ يَلْعَنَ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ يَلْعَنُ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قَالَ يَسُبُّ الرَّجُلُ أَبَا الرَّجُلِ فَيَسُبُّ أَبَاهُ وَيَسُبُّ أُمَّهُ.
57. Abdullah İbn Amr  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  buyurdu: “Adamın öz valideynlərini lənətləməsi böyük günahlardandır”. (Əshabələr təəccüblə) dedilər: “Ya Rəsulullah, heç adam da öz valideynlərini lənətləyərmi?”. Peyğəmbər: “Bir adam başqa birisinin atasını söyər, o da qayıdıb onun ata-anasını söyər”. (Buxari 5973, Muslim 130, 273)

من مات لا يشرك بالله شيئًا دخل الجنة


Kim Allaha Heç Bir Şeyi Şərik Qoşmadan Ölərsə Cənnətə Daxil Olar


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ  قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : «مَنْ مَاتَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ النَّارَ». وَقُلْتُ أَنَا: مَنْ مَاتَ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ.
58. Abdullah (İbn Məsud)  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Kim Allaha şərik qoşub ölərsə, Cəhənnəmə girər.” Mən dedim: “Kim Allaha şərik qoşmayıb ölərsə, Cənnətə daxil olar.” (Buxari 1238, Muslim 134, 278)
عَنْ أَبِى ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : «أَتَانِى آتٍ مِنْ رَبِّى فَأَخْبَرَنِى - أَوْ قَالَ بَشَّرَنِى - أَنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِى لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ » . قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ: «وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ».
59. Əbu Zərr  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Bir nəfər (Cəbrail) yanıma gəlib mənə xəbər verdi (və ya məni müjdələdi) ki, ümmətimdən Allaha şərik qoşmayıb ölən hər kəs Cənnətə daxil olacaq.” Mən soruşdum: “Zina və oğurluq etmiş olsa belə?” Dedi: “Zina və oğurluq etmiş olsa belə.” (Buxari 1237, Muslim 137, 282)
عَنْ أَبَا ذَرٍّ قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ  وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ أَبْيَضُ وَهُوَ نَائِمٌ ثُمَّ أَتَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقَالَ: مَا مِنْ عَبْدٍ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ثُمَّ مَاتَ عَلَى ذَلِكَ إِلاَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ عَلَى رَغْمِ أَنْفِ أَبِي ذَرٍّ وَكَانَ أَبُو ذَرٍّ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا قَالَ وَإِنْ رَغِمَ أَنْفُ أَبِي ذَرٍّ.
60. Əbu Zərr  deyir ki: “(Bir dəfə) Peyğəmbər  əynində ağ paltar yatmış ikən mən onun yanına gəldim. (Mən onun yatdığını görüb çıxıb getdim və bir müddətdən) sonra yenə onun yanına gəldim. O artıq oyanmışdı. (Məni görəndə) dedi: “

Lə Ilahə Illəllah

” deyib ölən hər bir bəndə mütləq Cənnətə daxil olacaqdır!” Mən soruşdum: “Zina və oğurluq etsə də belə?” Dedi: “Zina və oğurluq etsə də belə.” (Yenə) soruşdum: “Zina və oğurluq etsə də belə?” Dedi: “Zina və oğurluq etsə də belə.” (Bir daha) soruşdum: “Zina və oğurluq etsə də belə?” Dedi: “Zina və oğurluq etsə də belə, Əbu Zərin xoşuna gəlməsə də belə.” Əbu Zər hər dəfə bu hədisi danışarkən deyərdi: “Əbu Zərin xoşuna gəlməsə də belə!” (Buxari 5827, Muslim 138, 283)

تحريم قتل الكافر بعد أن قال لا إِله إِلا الله


Kafiri – Lə İləhə İlləllah – Dedikdən Sonra Öldürməyin Haram Olunması


عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ عَمْرٍو الْكِنْدِىِّ ، وَكَانَ حَلِيفًا لِبَنِى زُهْرَةَ، وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَ: قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ  أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلاً مِنَ الْكُفَّارِ فَاقْتَتَلْنَا، فَضَرَبَ إِحْدَى يَدَىَّ بِالسَّيْفِ فَقَطَعَهَا، ثُمَّ لاَذَ مِنِّى بِشَجَرَةٍ فَقَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ، آأَقْتُلُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَعْدَ أَنْ قَالَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ: «لاَ تَقْتُلْهُ». فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّهُ قَطَعَ إِحْدَى يَدَىَّ، ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ بَعْدَ مَا قَطَعَهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ: «لاَ تَقْتُلْهُ، فَإِنْ قَتَلْتَهُ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَتِكَ قَبْلَ أَنْ تَقْتُلَهُ، وَإِنَّكَ بِمَنْزِلَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ كَلِمَتَهُ الَّتِى قَالَ».
61. Bəni Zuhra qəbiləsinin müttəfiqi olmuş, Bədr döyüşündə iştirak etmiş Miqdad İbn Amr əl-Kindi  demişdir: “(Bir dəfə) mən Peyğəmbərə  dedim: “Söylə görək, əgər mən (döyüşdə) kafirlərdən biri ilə üzbəüz gəlib onunla vuruşsam, o, mənim bir əlimi kəssə, sonra da canını məndən qurtarmaq üçün ağaca qalxıb: “Allaha təslim oluram!” desə, bu sözü deməyinə (baxmayaraq) mən onu öldürə bilərəmmi, ya Rəsulullah?”. Peyğəmbər: “Sən onu öldürməməlisən!” dedi. (Miqdad) dedi: “Ya Rəsulullah, axı, o, mənim bir əlimi kəsmiş və bu sözü ancaq əlimi kəsdikdən sonra demişdir.” Peyğəmbər: “Sən onu öldürməməlisən. Çünki əgər sən onu öldürsən, onun halı, sənin onu öldürməmişdən qabaqkı halın kimi olacaq. Sənin halın isə, onun bu sözü deməmişdən əvvəlki halı kimi olacaq15” (Buxari 4019, Muslim 139, 284)
عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ: بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ  إِلَى الْحُرَقَةِ، فَصَبَّحْنَا الْقَوْمَ فَهَزَمْنَاهُمْ وَلَحِقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ رَجُلاً مِنْهُمْ، فَلَمَّا غَشِينَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَكَفَّ الأَنْصَارِىُّ، فَطَعَنْتُهُ بِرُمْحِى حَتَّى قَتَلْتُهُ، فَلَمَّا قَدِمْنَا بَلَغَ النَّبِىَّ  فَقَالَ: «يَا أُسَامَةُ أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ» قُلْتُ كَانَ مُتَعَوِّذًا. فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّى لَمْ أَكُنْ أَسْلَمْتُ قَبْلَ ذَلِكَ الْيَوْمِ.
62. Usamə İbn Zeyd  deyir ki: “(Bir dəfə) Peyğəmbər  bizi Hurəqəyə göndərdi və biz səhər tezdən düşmənə hücum edib onları darmadağın etdik. (Döyüş əsnasında) mən ənsardan olan bir əshabə ilə birgə düşməndən olan birisinə çatıb onu yaxaladıqda o adam: “

Lə Ilahə Illəllah

” dedi. (Bunu eşidəndə) ənsardan olan əshabə ona dəymədi, mən isə mizrağımla onu vurub öldürdüm. Biz (Mədinəyə) gəldikdə bu xəbər Peyğəmbərə  çatdı və (mənə): “Ey Usamə! (Adam) “

Lə Ilahə Illəllah

” deyəndən sonra sən onu öldürmüsən?!” Dedim: “O, (məndən) qorunmaq üçün belə dedi.” Peyğəmbər  bunu o qədər təkrar etdi ki, mən həmin günədək müsəlman olduğuma peşman oldum.” (Buxari 4269, 6872, Muslim 141, 288)

قول النبي صلى الله عليه وسلم من حمل علينا السلاح فليس منا


Peyğəmbərin : “Bizə Silah Çəkən Bizdən Deyildir” Sözü


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلاَحَ فَلَيْسَ مِنَّا.
63. Abdullah İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Bizə qarşı silah qaldıran adam bizdən deyildir.” (Buxari 6874, 7070, Muslim 143, 291)
عَنْ أَبِى مُوسَى  عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلاَحَ فَلَيْسَ مِنَّا.
64. Əbu Musa  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Bizə qarşı silah qaldıran adam bizdən deyildir.” (Buxari 7071, Muslim 145, 293)

تحريم ضرب الخدود وشق الجيوب والدعاء بدعوى الجاهلية


Üzə Vurmağın, Paltar Cırmağın Və Cahiliyyə Dövrünün Sözlərinin Söylənilməsinin Haram Olması


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «لَيْسَ مِنَّا مَنْ ضَرَبَ الْخُدُودَ، وَشَقَّ الْجُيُوبَ، وَدَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ».
65. Abdullah  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Üz-gözünə döyən, paltarının yaxasını cıran və cahiliyyət dövründə deyilən sözləri deyən kimsə bizdən deyildir16” (Buxari 1297, 1298, 3519, Muslim 148, 296)
عَنْ أَبِى مُوسَى ، أَنَّهُ وَجِعَ وَجَعًا فَغُشِىَ عَلَيْهِ، وَرَأْسُهُ فِى حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ فَبَكَتْ، فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا، فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ: أَنَا بَرِىءٌ مِمَّنْ بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ  بَرِئَ مِنَ الصَّالِقَةِ وَالْحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ.
66. (Bir dəfə) Əbu Musa  ağır xəstələndi və başı zövcələrindən birinin qucağında ikən bayıldı. Bu vaxt zövcəsi (fəryad qoparıb) ağlamağa başladı və Əbu Musa ona heç nə deyə bilmədi. Ayıldıqda isə dedi: “Peyğəmbərin  uzaq olduğu kimsədən mən də uzağam. Həqiqətən, Peyğəmbər  (müsibət üz verdikdə) şivən salıb ağlayan, başını qırxdıran və paltarını cıran kimsədən uzaqdır!”. (Buxari 1296, Muslim 149, 298)

بيان غلظ تحريم النميمة


Nəmmamlığın Qəti Olaraq Haram Edilməsi


عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ  يَقُولُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ.
67. Huzeyfə  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Dedi-qodu yayan Cənnətə girməz!” (Buxari 6056, Muslim 152, 153, 304, 305)

بيان غلظ تحريم إِسبال الإِزار والمن بالعطية وتنفيق السلعة بالحلف، وبيان الثلاثة الذين لا يكلمهم الله يوم القيامة ولا ينظر إليهم، ولا يزكيهم ولهم عذاب أليم


Libasın Ətəklərinin (İsbal) Yerlə Sürüklənməsi, Yaxşılığı Başa Qalxmağın Və Malı Andlarla Satmağın Haram Olunması Və Qiyamət Günü Allahın Onlara Baxmayacağı, Danışmayacağı Və Təmizə Çıxarmayacağı Üç Sinif İnsanın Bəyanı


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : «ثَلاَثَةٌ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَلاَ يُزَكِّيهِمْ، وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ كَانَ لَهُ فَضْلُ مَاءٍ بِالطَّرِيقِ، فَمَنَعَهُ مِنِ ابْنِ السَّبِيلِ، وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَامًا لاَ يُبَايِعُهُ إِلاَّ لِدُنْيَا، فَإِنْ أَعْطَاهُ مِنْهَا رَضِىَ، وَإِنْ لَمْ يُعْطِهِ مِنْهَا سَخِطَ، وَرَجُلٌ أَقَامَ سِلْعَتَهُ بَعْدَ الْعَصْرِ، فَقَالَ وَاللَّهِ الَّذِى لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ لَقَدْ أَعْطَيْتُ بِهَا كَذَا وَكَذَا، فَصَدَّقَهُ رَجُلٌ، ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ: إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا.
68. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Qiyamət günü üç sinif insan olacaq ki, Allah onların üzünə baxmayacaq və onları təmizə çıxarmayacaqdır (Başqa rəvayətdə: Danışmayacağı). Üstəlik onları üzücü bir əzab gözləyir: – o adam ki, yol kənarındakı suya sahib olmuş və (oradan keçən) müsafirlərə bu sudan verməmişdir – o adam ki, əmirə yalnız dünya xatirinə beyət etmiş və əmir dünya malından ona verdikdə ondan razı qalmış, heç nə vermədikdə isə ona qəzəbi tutmuşdur – o adam ki, malını axşam çağı satmağa çıxarıb: “Özündən başqa məbud olmayan Allaha and olsun ki, bu mala filan qədər pul vermişəm” deyər, camaat da ona inanar (Başqa rəvayətdə: Libasını yerlə sürükləyən kimsə). Sonra Peyğəmbər  bu ayəni oxudu:

“Həqiqətən də, Allah ilə olan əhdlərini və andlarını ucuz qiymətə satan kəslər üçün axirətdə heç bir pay yoxdur. Qiyamət günü Allah onları danışdırmaya-caq, onların üzünə baxmayacaq və onları təmizə çıxarmayacaqdır. Onlar üçün ağrılı-acılı bir əzab vardır”. (Ali İmran 77).

(Buxari 2358, Muslim 157, 310)

بيان غلظ تحريم قتل الإِنسان نفسه وأن من قتل نفسه بشيء عذب به في النار، وأنه لا يدخل الجنة إلا نفس مسلمة


İnsanın Öz Canına Qəsd Etməsinin Haram Olunması Və Kim Özünə Nə İlə Qəsd Edərsə Onunla Da Cəhənnəmdə Əzab Olunar Və Cənnətə Müsəlman Nəfsdən Başqası Girməz


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ: مَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ يَتَرَدَّى فِيهِ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ تَحَسَّى سُمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَسُمُّهُ فِي يَدِهِ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ يَجَأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا.
69. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Kim özünü dağdan atıb canına qəsd edərsə, Cəhənnəm odunda özünü daima yuxarıdan aşağı atar və orada əbədi olaraq qalar. Kim zəhər içib özünü öldürərsə, Cəhənnəm odunda o zəhəri əlində tutub həmişə zəhər içər və orada əbədi olaraq qalar. Kim dəmir parçası ilə öz canına qəsd edərsə, Cəhənnəm odunda bu dəmir parçasını daim qarnına soxar və orada əbədi olaraq qalar.” (Buxari 5778, Muslim 158, 313)
عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى مِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ فَهُوَ كَمَا قَالَ وَلَيْسَ عَلَى ابْنِ آدَمَ نَذْرٌ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ فِي الدُّنْيَا عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ لَعَنَ مُؤْمِنًا فَهُوَ كَقَتْلِهِ وَمَنْ قَذَفَ مُؤْمِنًا بِكُفْرٍ فَهُوَ كَقَتْلِهِ.
70. Ağac altında beyət edən əshabələrdən Sabit İbn Dəhhak  rəvayət etmişdir ki, Peyğəmbər  buyurdu: – kim İslamdan başqa bir din üzərində olduğuna and içərsə, and içdiyi kimi olar – Adəm oğlu gücü çatmadığı bir şeyi nəzir edəcəyinə dair söz verməməlidir – kim bu dünyada (hər hansı) bir şeylə öz canına qəsd edərsə, Qiyamət günü həmin şeylə ona əzab verilər – kim bir möminə lənət oxuyarsa, onu öldürmüş hesab olunar – habelə, kim bir mömini küfrdə ittiham edərsə, onu öldürmüş hesab edilər”. (Buxari 6047, Muslim 160, 316)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ قَالَ شَهِدْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ  حُنَيْنًا فَقَالَ لِرَجُلٍ مِمَّنْ يُدْعَى بِالإِسْلاَمِ «هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ» فَلَمَّا حَضَرْنَا الْقِتَالَ قَاتَلَ الرَّجُلُ قِتَالاً شَدِيدًا فَأَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ الَّذِى قُلْتَ لَهُ آنِفًا «إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ» فَإِنَّهُ قَاتَلَ الْيَوْمَ قِتَالاً شَدِيدًا وَقَدْ مَاتَ. فَقَالَ النَّبِىُّ  «إِلَى النَّارِ » فَكَادَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ أَنْ يَرْتَابَ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ قِيلَ إِنَّهُ لَمْ يَمُتْ وَلَكِنَّ بِهِ جِرَاحًا شَدِيدًا فَلَمَّا كَانَ مِنَ اللَّيْلِ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى الْجِرَاحِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَأُخْبِرَ النَّبِىُّ  بِذَلِكَ فَقَالَ «اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنِّى عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ». ثُمَّ أَمَرَ بِلاَلاً فَنَادَى فِى النَّاسِ «إِنَّهُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ وَإِنَّ اللَّهَ يُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِرِ».
71. Əbu Hureyra  deyir ki: “Biz Peyğəmbərlə  birlikdə Huneyn döyüşündə iştirak etdik. Orada Peyğəmbər  müsəlman adlanan kimsələrdən biri haqqında: “Bu, Cəhənnəm əhlindəndir” dedi. (Nəhayət,) döyüşə başladığımız zaman həmin adam var gücü ilə vuruşdu və (ağır) yaralandı. (Peyğəmbərə  dedilər): “Ey Allahın Elçisi! Bayaq haqqında: “O, Cəhənnəm əhlindəndir” dediyin adam bu gün var gücü ilə vuruşdu və (aldığı yaralardan) dünyasını dəyişdi”. Peyğəmbər: “Onun yolu Cəhənnəmədir” dedi. (Bu sözdən sonra) az qaldı ki, müsəlmanların bəzisi şübhəyə düşsün. Onlar şübhə içində ikən birdən (səhabələrdən biri): “O adam ölməyib, lakin ağır yaralanıb” dedi. Nəhayət, gecə düşdükdə həmin adam ağrılara dözməyib öz canına qəsd etdi. Onun barəsində Peyğəmbərə  xəbər verildikdə o: “Allah Böyükdür! Şahidlik edirəm ki, mən, həqiqətən də, Allahın qulu və elçisiyəm!” dedi. Sonra Bilala buyurdu, o da camaata bunu elan etdi: “Şübhəsiz ki, Cənnətə yalnız müsəlman girər. Və sözsüz ki, Allah bu dini günahkar bir adamın vasitəsilə olsa belə, qüvvətləndirər”. (Buxari 3062, 6606, Muslim 162, 319)
عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِىِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا، فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ  إِلَى عَسْكَرِهِ، وَمَالَ الآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ، وَفِى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ  رَجُلٌ لاَ يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً وَلاَ فَاذَّةً إِلاَّ اتَّبَعَهَا، يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ، فَقِيلَ مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلاَنٌ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ: «أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ». فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ. قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ، وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ - قَالَ - فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا، فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَوَضَعَ سَيْفَهُ بِالأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ، ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ، فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ  فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ: «وَمَا ذَاكَ». قَالَ الرَّجُلُ الَّذِى ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ، فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ. فَخَرَجْتُ فِى طَلَبِهِ، ثُمَّ جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا، فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ فِى الأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ، ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ، فَقَتَلَ نَفْسَهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ  عِنْدَ ذَلِكَ: «إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ، فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ، وَهُوَ مِنَ أَهْلِ النَّارِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ، فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ، وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ».
72. Səhl İbn Səd əs-Saidi  rəvayət edir ki, (yürüşlərin birində) Peyğəmbər  (və onun əshabələri) müşriklərlə üz-üzə gəlib döyüşməyə başladılar. (Bir müddətdən sonra) Peyğəmbər  öz düşərgəsinə, müşriklər də öz düşərgələrinə çəkildilər. Peyğəmbərin  əshabələri arasında elə birisi var idi ki, (döyüşdə) heç bir fürsəti əldən verməmiş, çatdığı hər kəsi qılıncdan keçirib qətlə yetirmişdi. (Bəziləri) dedilər: “Bu gün bizim heç birimiz filankəs kimi döyüşmədi”. Peyğəmbər: “(Filankəsə) gəlincə, o, Cəhənnəm əhlindəndir!” Əshabələrdən biri: “Bu gün mən onu izləyəcəyəm” dedi və onun dalınca düşdü. Adam hər dayandıqda, əshabə onunla bərabər dayanar, tez-tez getdikdə isə (ona çatmağa) tələsərdi. Sonra həmin adam ölümcül yaralandı və canını (əzab-əziyyətdən) qurtarsın deyə qılıncının qəbzəsini yerə dayadı, tiyəsini də sinəsinə dirədi, sonra da özünü qılıncının üstünə yıxdı. (Bu hadisədən sonra) əshabə Peyğəmbərin  yanına gəlib dedi: “Mən şahidlik edirəm ki, sən Allahın Elçisisən!”. Peyğəmbər: “Nə olub ki?” (Əshabə) dedi: “Bayaq sən bir adamın Cəhənnəm əhlindən olduğunu söylədin və bu, ha­mı­nı heyrətə saldı. Onda mən (öz-özümə): “Mən onun barəsində sizə (bir xəbər) gətirərəm” dedim və həmin adamı izləməyə başladım. Bu əsnada həmin adam ölümcül yaralandı və canını (əzab-əziyyətdən) tez qurtarmaq üçün qılıncının qəbzəsini yerə dayadı, tiyəsini də sinəsinə dirədi, sonra da özünü qılıncının üstünə yıxaraq canına qəsd etdi.” Bunu eşidəndə Peyğəmbər  buyurdu: “Həqiqətən, insanlara kimsənin Cənnət əhlinin əməli kimi bir əməl etdiyi görünə bilər, (halbuki) həmin adam Cəhənnəm əhlindəndir. Həmçinin onlara kimsənin Cəhənnəm əhlinin əməli kimi bir əməl etdiyi görünə bilər, halbuki həmin adam Cənnət əhlindəndir.” (Buxari 2898, 4202, Muslim 163, 320)
عَنْ جُنْدَبِ بْنِ جُنَادَة قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : «كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ بِهِ جُرْحٌ، فَجَزِعَ فَأَخَذَ سِكِّينًا فَحَزَّ بِهَا يَدَهُ، فَمَا رَقَأَ الدَّمُ حَتَّى مَاتَ، قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: بَادَرَنِى عَبْدِى بِنَفْسِهِ، حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ».
73. Cundəb İbn Cunadə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Sizdən əvvəl yaşamış insanlar arasında bir nəfər yaralandı. Adam ağrıya dözmədiyindən bıçaq götürüb əlini kəsdi və çoxlu qan itirib öldü. Uca Allah buyurdu: “Qulum canına qəsd etməklə Məni qabaqlamaq istədi, Mən də Cənnəti ona haram etdim!” (Buxari 3463, Muslim 164, 321)

غلظ تحريم الغلول وأنه لا يدخل الجنة إلا المؤمنون


Qənimətə Xəyanətin Haram Edilməsi Və Cənnətə Mömindən Başqası girməz


أَبَا هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ، يَقُولُ افْتَتَحْنَا خَيْبَرَ وَلَمْ نَغْنَمْ ذَهَبًا ، وَلاَ فِضَّةً إِنَّمَا غَنِمْنَا الْبَقَرَ وَالإِبِلَ وَالْمَتَاعَ وَالْحَوَائِطَ ثُمَّ انْصَرَفْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى وَادِي الْقُرَى وَمَعَهُ عَبْدٌ لَهُ يُقَالُ لَهُ مِدْعَمٌ أَهْدَاهُ لَهُ أَحَدُ بَنِي الضِّبَابِ فَبَيْنَمَا هُوَ يَحُطُّ رَحْلَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَهُ سَهْمٌ عَائِرٌ حَتَّى أَصَابَ ذَلِكَ الْعَبْدَ فَقَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لَهُ الشَّهَادَةُ ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم بَلَى وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ الشَّمْلَةَ الَّتِي أَصَابَهَا يَوْمَ خَيْبَرَ مِنَ الْمَغَانِمِ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ لَتَشْتَعِلُ عَلَيْهِ نَارًا فَجَاءَ رَجُلٌ حِينَ سَمِعَ ذَلِكَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشِرَاكٍ ، أَوْ بِشِرَاكَيْنِ فَقَالَ هَذَا شَيْءٌ كُنْتُ أَصَبْتُهُ ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم شِرَاكٌ ، أَوْ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ.
74. Əbu Hureyra  demişdir: “Biz Peyğəmbərlə  birlikdə Xeybərə yürüş etdik və Allah bizə zəfər bəxş etdi. Biz (bu qəzavatda) qənimət olaraq qızıl-gümüş deyil, sadəcə əşya, ərzaq və geyim ələ keçirdik. Sonra biz Vadil-Qura17 deyilən yerə getdik. Peyğəmbərin Dubeyb oğullarından olan Rifaə İbn Zeyd adlı köləsi də onun yanınca gedirdi. Bu köləni ona Cuzam qəbiləsindən bir nəfər hədiyyə etmişdi. Biz vadiyə endiyimiz zaman Peyğəmbərin köləsi onun dəvəsinin yəhərinin (qayışlarını) açmağa başladı. Elə bu vaxt (xeybərlilərin) atdığı ox gəlib köləyə dəydi və o, elə oradaca canını tapşırdı. Biz dedik: “(Allah bu) şəhidliyi ona mübarək eləsin, ey Allahın Elçisi!”. Peyğəmbər: “Xeyr! Muhəmmədin canı Əlində olan (Allaha) and olsun ki, Xeybər döyüşündə (ələ keçirilmiş) və hələ bölüşdürülməmiş qənimətlərdən götürdüyü bürüncək onun üstündə od tutub yanır”. (Bunu eşidəndə) camaat qorxuya düşdü. Bu vaxt bir nəfər bir və ya iki ədəd ayaqqabı qaytanı gətirdi və: “Ey Allahın Elçisi! Bunu Xeybər günü götürmüşəm” dedi. Peyğəmbər: “(Bunlar,) oddan olan bir ayaqqabı qaytanı, yaxud oddan olan iki ayaqqabı qaytanıdır”. (Buxari 4234, Muslim 310, 325)

هل يؤاخذ بأعمال الجاهلية


Cahiliyyə Dövründə Edilən Əməllərə Görə Cəza Varmı


عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ  قَالَ: قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنُؤَاخَذُ بِمَا عَمِلْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الإِسْلاَمِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الإِسْلاَمِ أُخِذَ بِالأَوَّلِ وَالآخِرِ.
75. Abdullah İbn Məsud  demişdir: “(Bir dəfə) bir nəfər (Peyğəmbərə ) dedi: “Ya Rəsulullah, biz cahiliyyə dövründə etdiyimiz əməllərə görə cəzalandırılacağıqmı?”. Peyğəmbər: “Müsəlman olduqdan sonra yaxşı işlər görən hər kəs cahiliyyət dövründə etdiyi əməllərə görə qınanmaz. Müsəlman olduğu halda günah işlərdən əl çəkməyən kimsəyə gəldikdə isə, o, həm keçmiş, həm də gələcək günahlarına görə cəzalandırılar.” (Buxari 6921, Muslim 171, 172, 333, 334)

كون الإِسلام يهدم ما قبله وكذا الهجرة والحج


İslam Hicrət Və Həccin Özündən Əvvəlki (günahları) Silməsi


عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ نَاسًا مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ كَانُوا قَدْ قَتَلُوا وَأَكْثَرُوا وَزَنَوْا وَأَكْثَرُوا فَأَتَوْا مُحَمَّدًا  فَقَالُوا إِنَّ الَّذِي تَقُولُ وَتَدْعُو إِلَيْهِ لَحَسَنٌ لَوْ تُخْبِرُنَا أَنَّ لِمَا عَمِلْنَا كَفَّارَةً فَنَزَلَ: وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَنَزَلَتْ: قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ.
76. İbn Abbas  deyir ki: “Müşriklərdən olan bir zümrə çox adam öldürmüş və dəfələrlə zina etmişdi. Sonra Muhəmmədin  yanına gəlib dedilər: “Sənin danışdıqların və dəvət etdiyin yol gözəldir... Bir de görək, bizim etdiyimiz (bu günahların) kəffarəsi varmı?” Onda bu ayə nazil oldu:

“Onlar Allahla yanaşı başqa tanrıya yalvarmaz, Allahın haram etdiyi cana

haqsız yerə qıymaz və zina etməzlər.

Bunu edən kimsə cəzalandırılar.”. (Furqan 68).

(Sonra da) bu ayə nazil oldu:

“(Qullarıma mənim bu sözümü) de: “Ey Mənim özlərinə qarşı həddi aşmış qullarım! Allahın rəhmindən ümidinizi üzməyin”. (əz-Zumər 53).

(Buxari 4810, Muslim 174, 337)

حكم عمل الكافر إِذا أسلم بعده


Kafirin Müsəlman Olmamışdan Öncə Etdiyi Əməllərin Hökmü


عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ  قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ أَشْيَاءَ كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِى الْجَاهِلِيَّةِ مِنْ صَدَقَةٍ أَوْ عَتَاقَةٍ وَصِلَةِ رَحِمٍ فَهَلْ فِيهَا مِنْ أَجْرٍ فَقَالَ النَّبِىُّ: «أَسْلَمْتَ عَلَى مَا سَلَفَ مِنْ خَيْرٍ».
77. Həkim İbn Hizam  demişdir: “Mən soruşdum: “Ya Rəsulullah! De görüm, cahiliyyət dövründə sədəqə vermək, qul azad etmək və qohumluq əlaqələrini möhkəmləndirmək kimi gördüyüm yaxşı işlərə görə mənə savab yazılırmı?”. Peyğəmbər: “Olub-keçən yaxşılıqlarla bərabər müsəlman oldun!”. (Buxari 1436, 5992, Muslim 176, 177, 339, 340)

صدق الإيمان وإِخلاصه


İmanın Sadiqliyi Və Onun İxlası


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ شَقَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- وَقَالُوا أَيُّنَا لاَ يَظْلِمُ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « لَيْسَ هُوَ كَمَا تَظُنُّونَ إِنَّمَا هُوَ كَمَا قَالَ لُقْمَانُ لاِبْنِهِ يَا بُنَىَّ لاَ تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ
78. Abdullah (İbn Məsud)  rəvayət edir ki:

“İman gətirib imanlarına zülm qatmayanlar əmin-amanlıqdadır-lar...”. (əl-Ənam 82).

ayəsi nazil olduqda bu ayə Peyğəmbərin səhabələrinə ağır gəldi və onlar dedilər: “(Ey Allahın Elçisi!) Bizim hansı birimiz (özünə) zülm etmir ki?” Peyğəmbər: “Bu (ayədəki zülm) sizin zənn etdiyiniz kimi deyil. Bu, Loğmanın öz oğluna dediyi kimidir:

“Oğlum! Allaha şərik qoşma. Həqiqətən də, Allaha şərik qoşmaq böyük zülmdür!”. (Loğman 12).

(Buxari 32, 3360, 3428, 3429, 4776, 6918, 6937, Muslim 178, 342)

تجاوز الله عن حديث النفس والخواطر بالقلب إِذا لم تستقر


Allah Dilə Gətirmədiyi Müddətdə Nəfsin Danışmasını, Xatirə Gələn Şeyləri Bağışlamışdır


عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَجَاوَزَ لأُمَّتِى عَمَّا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَكَلَّمْ بِهِ ».
79. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Allah  mənim ümmətimin qəlbindən keçən, lakin həyata keçirmədiyi və ya dilinə gətirmədiyi günahlarını bağışlayır”. (Buxari 5269, 6664, Muslim 181, 182, 346, 347)

إِذا هم العبد بحسنة كتبت وإِذا هم بسيئة لم تكتب


Qul Bir Yaxşılıq Niyyət Etdiyi Zaman Onun Yazılması, Bir Pisliyi Niyyət Etdiyi Zaman İsə Yazılmaması


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَحْسَنَ أَحَدُكُمْ إِسْلَامَهُ فَكُلُّ حَسَنَةٍ يَعْمَلُهَا تُكْتَبُ لَهُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ وَكُلُّ سَيِّئَةٍ يَعْمَلُهَا تُكْتَبُ لَهُ بِمِثْلِهَا
80. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Allah Elçisi  buyurdu: “Sizdən (hansı) biriniz layiqli müsəlman olarsa, etdiyi hər yaxşılığa görə ona bunun on mislindən yeddi yüz qatınadək savab yazılar. Etdiyi hər bir pis əməlinə görə isə ona cəmi bir günah yazılar”. (Buxari 42, Muslim 185, 353)
عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ  عَنْ النَّبِيِّ  فِيمَا يَرْوِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ: قَالَ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ ثُمَّ بَيَّنَ ذَلِكَ فَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ لَهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً فَإِنْ هُوَ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ لَهُ عِنْدَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ إِلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ وَمَنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ لَهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً فَإِنْ هُوَ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ لَهُ سَيِّئَةً وَاحِدَةً.
81. İbn Abbas  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Rəbbindən belə rəvayət etmişdir: “Allah savab və günah işləri yazmış, sonra da bunları bəyan etmişdir. Kim bir savab iş görməyə niyyət etsə, sonra buna əməl etməzsə, Allah onun üçün Öz yanında tam bir savab yazar. Əgər o savab iş görməyə niyyət edər və bunu yerinə yetirərsə, Allah onun üçün Öz yanında ondan yeddi yüzədək, hətta bundan qat-qat artıq savab yazar. Kim bir günah iş görməyə niyyət etsə, sonra buna əməl etməzsə, Allah onun üçün Öz yanında tam bir savab yazar. Əgər o günah iş görməyə niyyət edər və bunu yerinə yetirərsə, Allah ona cəmi bir günah yazar. (Buxari 6491, Muslim 187, 355)

الوسوسة في الإِيمان وما يقوله من وجدها


İmanda Vəsvəsə Və Onu Özündə Hiss Edən Kimsənin Nə Deyəcəyi


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : «يَأْتِى الشَّيْطَانُ أَحَدَكُمْ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَ كَذَا مَنْ خَلَقَ كَذَا حَتَّى يَقُولَ مَنْ خَلَقَ رَبَّكَ فَإِذَا بَلَغَهُ فَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ، وَلْيَنْتَهِ».
82. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Şeytan sizdən birinizin yanına gəlib: “Filan şeyi kim yaradıb? Filan şeyi kim yaradıb?” deyə (ayrı-ayrı suallar verməyə başlayır). Axırda da: “Rəbbini kim yaradıb?” deyə (qəlbinizə şübhə salır). Belə olduqda qoy həmin adam Allaha sığınsın və bir daha bu haqda düşünməsin.” (Buxari 3276, Muslim 191, 362)
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  لَنْ يَبْرَحَ النَّاسُ يَتَسَاءَلُونَ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ.
83. Ənəs İbn Malik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “İnsanlar bir-birilərinə o qədər sual verəcəklər ki, axırda deyəcəklər: “Baxın, Allah hər şeyi yaratmışdır. Bəs Allahı kim yaratmışdır?” (Buxari 7296, Muslim 190, 192, 193, 360, 364, 366, 368)

وعيد من اقتطع حق مسلم بيمين فاجرة بالنار


Bir Müsəlmanın Yalan Andlarla Haqqını Əlindən Alan Kimsənin Cəhənnəmlə Təhdidi


حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ  مَنْ حَلَفَ يَمينٍ صَبْرٍ لِيَقْتَطِعَ بِها مَالَ امْرِىءٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبانُ فَأَنْزَلَ اللهُ تَصْديقَ ذَلِكَ (إِنَّ الَّذينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمانِهِمْ ثَمَنًا قَليلاً أُولئِكَ لاَ خَلاقَ لَهُمْ في الآخِرَةِ) إِلى آخر الآية؛ قَالَ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ وَقَالَ: ما يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمنِ قُلْنا: كَذا وَكَذا، قَالَ فيَّ أُنْزِلَتْ: كانَتْ لي بِئْرٌ في أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لي، قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: بَيِّنَتُكَ أَوْ يَمينُهُ؛ فَقُلْتُ: إِذًا يَحْلِفَ يا رَسُول اللهِ؛ فَقالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ حَلَفَ عَلى يَمينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِها مَالَ امْرِىءٍ مُسْلِمٍ، وَهُوَ فِيها فاجِرٌ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبانُ
84. Abdullah (İbn Məsud)  rəvayət edir ki, Allah Elçisi  buyurdu: “Hər kim nəfsinə uyub bilə-bilə yalandan and içərək bir müsəlmanın malını mənimsəyərsə, Allahın qəzəbinə gəlmiş halda Onun hüzuruna yetişər”. (Buna təsdiq olaraq) bu ayə nazil oldu:

“Həqiqətən də, Allah ilə olan əhdlərini və andlarını ucuz qiymətə satan kəslər üçün axirətdə heç bir pay yoxdur. Allah onları danışdırmayacaq, Qiyamət günü onların üzünə baxmayacaq və onları təmizə çıxarmayacaqdır. Onlar üçün ağrılı-acılı bir əzab vardır”. (Ali İmran 77).

(Bu dəmdə) Əşəs İbn Qeys  içəri girdi və : “Əbu AbdurRahmən sizə nə danışır?”- deyə soruşdu. Onlar: “Belə-belə (söylədi)”- dedilər. Əşəs  dedi: “Əbu AbdurRahmən doğru söylədi. Mənim başıma gəlmiş hadisədə ayə nazil olmuşdur. (Bir vaxt) mənimlə bir adamın arasında Yəməndəki bir ərazi üstündə mübahisə düşmüşdü. Mən bunun hökmünü Peyğəmbərdən soruşduqda, o buyurdu: “Sənin dəlilin varmı?” Mən: “Xeyr!” deyə cavab verdim. Peyğəmbər: “Elə isə o, and içməlidir”. Mən dedim: “Belə olduğu təqdirdə, o and içəcək”. Peyğəmbər: “Hər kim nəfsinə uyub bilə-bilə yalandan and içərək bir müsəlmanın malını mənimsəyərsə, Allahın qəzəbinə gəlmiş halda Onun hüzuruna yetişər”. (Buxari 4549, 4550, 6676, 6677, 7445, Muslim 197, 198, 372, 374)

الدليل على أن من قصد أخذ مال غيره بغير حق كان القاصد مهدر الدم في حقه، وإن قتل كان في النار، وأن من قتل دون ماله فهو شهيد


Haqsız Yerə Başqasının Malını Almaq İstəyən Kimsənin Qanının (Axıdılmasının) Haqq Olması, Öldürülürsə Cəhənnəmlik Olması, Malını Qorumaq Üçün Ölən Kimsənin Də Şəhid Olması


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِىَّ  يَقُولُ: «مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ».
85. Abdullah İbn Amr  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Malını qorumaq üçün vuruşub (ölən) kimsə şəhiddir.” (Buxari 2480, Muslim 202, 378)

استحقاق الوالي الغاش لرعيته النار


Rəiyyətini Aldatan Vəlinin Cəhənnəmi Haqq Etməsi


حديث مَعْقِلِ بْنِ يَسارٍ ، أَنَّ عُبَيْدَ اللهِ بْنَ زِيادٍ عادَهُ في مَرَضِهِ الَّذي مَاتَ فِيهِ، فَقَالَ لَهُ مَعْقِلٌ إِنِّي مُحَدِّثُكَ حَديثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللهِ  ، سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: ما مِنْ عَبْدٍ اسْتَرْعاهُ اللهُ رَعِيَّةً فَلَمْ يَحُطْها بِنَصيحَةٍ إِلاّ لَمْ يَجِدْ رائِحَةَ الْجَنَّةِ
86. Ubeydullah İbn Ziyad, Məqil İbn Yəsarı  vəfat etdiyi xəstəliyi əsnasında ziyarət etdi. Məqil dedi: Mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Allah Öz qullarından birinə rəiyyətin qeydinə qalmağı (əmirlik etməyi) həvalə edər və o da onların haqqını ödəməzsə, Cənnətin iyini belə duymaz.” (Buxari 7150, Muslim 203, 204, 380, 381)

رفع الأمانة والإيمان من بعض القلوب وعرض الفتن على القلوب


Bəzi Qəlblərdən Əmanət Və İmanın Qaldırılması Və Qəlblərə Fitnənin Yerləşməsi


عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ  حَدِيثَيْنِ رَأَيْتُ أَحَدَهُمَا وَأَنَا أَنْتَظِرُ الآخَرَ حَدَّثَنَا أَنَّ الأَمَانَةَ نَزَلَتْ فِي جَذْرِ قُلُوبِ الرِّجَالِ ثُمَّ عَلِمُوا مِنْ الْقُرْآنِ ثُمَّ عَلِمُوا مِنْ السُّنَّةِ وَحَدَّثَنَا عَنْ رَفْعِهَا قَالَ يَنَامُ الرَّجُلُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ أَثَرِ الْوَكْتِ ثُمَّ يَنَامُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ فَيَبْقَى أَثَرُهَا مِثْلَ الْمَجْلِ كَجَمْرٍ دَحْرَجْتَهُ عَلَى رِجْلِكَ فَنَفِطَ فَتَرَاهُ مُنْتَبِرًا وَلَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ فَيُصْبِحُ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ فَلاَ يَكَادُ أَحَدٌ يُؤَدِّي الأَمَانَةَ فَيُقَالُ إِنَّ فِي بَنِي فُلاَنٍ رَجُلاً أَمِينًا وَيُقَالُ لِلرَّجُلِ مَا أَعْقَلَهُ وَمَا أَظْرَفَهُ وَمَا أَجْلَدَهُ وَمَا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةِ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ وَلَقَدْ أَتَى عَلَيَّ زَمَانٌ وَمَا أُبَالِي أَيَّكُمْ بَايَعْتُ لَئِنْ كَانَ مُسْلِمًا رَدَّهُ عَلَيَّ الإِسْلاَمُ وَإِنْ كَانَ نَصْرَانِيًّا رَدَّهُ عَلَيَّ سَاعِيهِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَمَا كُنْتُ أُبَايِعُ إِلاَّ فُلاَنًا وَفُلاَنًا.
87. Huzeyfə  demişdir: “Peyğəmbər  bizə iki hədis danışmışdı. Mən onlardan birini artıq görmüşəm, o birisini isə gözləyirəm. Peyğəmbər  bizə xəbər vermişdir ki, əmanət (əməlisaleh) insanların qəlbinin dərinliyinə endiril­miş, sonra onlar Quranı, bunun ardından da sünnəni öyrənmişlər. Bundan başqa Peyğəmbər  əmanətin yox olacağı barədə bizə bildirib demişdir: “Adam yatacaq və (yuxuda ikən) əmanət onun qəlbindən götürüləcək, (yerində isə) rəngsiz nöqtə boyda izi qalacaq. Sonra yenə yatacaq və (o yuxuda ikən əmanətin qalan hissəsi də onun qəlbindən) götürüləcək, (yerində isə) suluğa bənzər izi qalacaq. Elə bil ki, (əlindəki) közü ayağının üstünə salmısan və onun düşdüyü yer suluqlayıb. Sən onun qabardığını görürsən, halbuki onun içi bomboşdur. O zaman insanlar bir-biriləri ilə sazişlər bağlayacaq, amma heç kəs əmanəti qaytarmaq barəsində heç düşünməyəcək də. (İş o yerə gəlib çatacaq ki, camaat) deyəcək: “Filan qəbilə sakinləri arasında etibarlı bir adam vardır.” Birisinin barəsində: “O necə dərrakəli, necə bacarıqlı, necə dayanıqlı adamdır!” deyiləcək, halbuki onun qəlbində xardal dənəsi ağırlığında iman olmayacaqdır.” (Huzeyfə) dedi: “Mən elə bir zamanda yaşamışam ki, həmin vaxt kiminlə alış-veriş edəcəyim məni narahat etməzdi. Belə ki, (iş gördüyüm adam) müsəlman olardısa, (əmanəti) mənə İslam dini (şəriətə əsasən) qaytarardı, xristian olardısa, əmanəti mənə onun yaşadığı yerin rəhbəri qaytarardı. Bu gün isə mən ancaq filankəs və filankəslə iş görürəm.” (Buxari 6497, 7086, Muslim 206, 384)

بيان أن الإسلام بدأ غريبا وسيعود غريبا وأنه يأرز بين المسجدين


İslam Qərib Olaraq Başladığı Kimi Qərib Olaraq Da Qayıdacaq, İki Məscid Arasına Çəkiləcək


عَنْ حُذَيْفَةَ  قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ عُمَرَ ، فَقَالَ أَيُّكُمْ يَحْفَظُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ  فِى الْفِتْنَةِ؟ قُلْتُ أَنَا، كَمَا قَالَهُ. قَالَ إِنَّكَ عَلَيْهِ - أَوْ عَلَيْهَا - لَجَرِىءٌ. قُلْتُ: «فِتْنَةُ الرَّجُلِ فِى أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَوَلَدِهِ وَجَارِهِ تُكَفِّرُهَا الصَّلاَةُ وَالصَّوْمُ وَالصَّدَقَةُ وَالأَمْرُ وَالنَّهْىُ. قَالَ لَيْسَ هَذَا أُرِيدُ، وَلَكِنِ الْفِتْنَةُ الَّتِى تَمُوجُ كَمَا يَمُوجُ الْبَحْرُ. قَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ مِنْهَا بَأْسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، إِنَّ بَيْنَكَ وَبَيْنَهَا بَابًا مُغْلَقًا، قَالَ: أَيُكْسَرُ أَمْ يُفْتَحُ قَالَ: يُكْسَرُ، قَالَ: إِذًا لاَ يُغْلَقَ أَبَدًا، قِيْلَ لحُذَيْفَةَ: أَكَانَ عُمَرُ يَعْلَمُ الْبَابَ؟ قَالَ: نَعَمْ، كَمَا أَنَّ دُونَ الْغَدِ اللَّيْلَةَ، إِنِّى حَدَّثْتُهُ بِحَدِيثٍ لَيْسَ بِالأَغَالِيطِ. فَسُئِلَ: مَنِ البَابُ؟ فَقَالَ: عُمَرُ.
88. Huzeyfə  rəvayət edir ki, (bir dəfə) biz Ömərin  yanında ikən o soruşdu: “Peyğəmbərin  fitnə barədə dediyi sözlər hansınızın yadındadır?" Mən dedim: “Mənim (yadımdadır), həm də o dediyi kimi.” Ömər: “Həqiqətən də, sən bu işdə çox cəsarətlisən.” Mən dedim: “İnsanın arvadı, mal-dövləti, övladı və qonşusu üzündən düşdüyü fitnəni namaz, oruc, sədəqə, (habelə insanlara yaxşı işlər görməyi) əmr etmək və (onları pis işlərdən) çəkindirmək (kimi ibadətlər) silib aparır.” Ömər: “Mən bunu deyil, elə bir fitnəni qəsd edirəm ki, o, təlatümə gəlmiş dəniz kimi (araya) çaxnaşma salacaqdır.” Huzeyfə: “Ey möminlərin əmiri! O fitnənin sənə heç bir zərəri yoxdur. Çünki səninlə onun arasında bağlı bir qapı vardır.” Ömər soruşdu: “(O qapı) sındırılacaq, yoxsa açılacaq?” Huzeyfə: “Sındırılacaq” deyə cavab verdi. Ömər: “Deməli, (bundan sonra) o heç vaxt bağlanmayacaqdır.” (Huzeyfədən) soruşdular: “Ömər bu qapının (kim olduğunu) bilirdimi?” O dedi: “Bəli, (o, bu həqiqəti) gecədən sonra səhərin açılacağını bildiyi kimi (bilirdi). Mən ona (içində) yalan olmayan bir hədis danışdım.” Yenə soruşdular: “Bu qapı kim idi?” O dedi: “Bu qapı Ömər (özü idi).” (Buxari 525, 3586, Muslim 207, 386)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «إِنَّ الإِيمَانَ لَيَأْرِزُ إِلَى الْمَدِينَةِ كَمَا تَأْرِزُ الْحَيَّةُ إِلَى جُحْرِهَا».
89. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “İlan qayıdıb öz yuvasına girdiyi kimi, iman da Mədinəyə yığışacaq” (Buxari 1876, Muslim 210, 391)

جواز الاستسرار للخائف


Qorxan Kimsənin İmanını Gizləməsi


عَنْ حُذَيْفَةَ  قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «اكْتُبُوا لِى مَنْ تَلَفَّظَ بِالإِسْلاَمِ مِنَ النَّاسِ». فَكَتَبْنَا لَهُ أَلْفًا وَخَمْسَمِائَةِ رَجُلٍ، فَقُلْنَا نَخَافُ وَنَحْنُ أَلْفٌ وَخَمْسُمِائَةٍ فَلَقَدْ رَأَيْتُنَا ابْتُلِينَا حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ لَيُصَلِّى وَحْدَهُ وَهُوَ خَائِفٌ.
90. Huzeyfə  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  buyurdu: “Müsəlman olduğunu söyləyən kimsələri siyahıya alın!” deyə buyurdu. Biz də min beş yüz nəfərin siyahısını tutduq. Sonra (öz-özümüzə) dedik: “Min beş yüz nəfər olduğumuz halda (müşriklərdən) qorxacağıq?!” Sonralar biz çox müsibətlər gördük, hətta elə olurdu ki, adam təkbaşına qıldığı namazı qorxa-qorxa qılırdı18”. (Buxari 3060, Muslim 213, 394)

تألف قلب من يخاف على إيمانه لضعفه والنهي عن القطع بالإيمان من غير دليل قاطع



?


------aba-jdad---------19.html

------aba-jdad---------23.html

------aba-jdad---------28.html

------aba-jdad---------32.html

------aba-jdad---------37.html