©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

بيان أن أول وقت المغرب عند غروب الشمس - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي...


بيان أن أول وقت المغرب عند غروب الشمس


Məğrib Namazının Vaxtının Əvvəli, Günəşin Batdığı Vaxtın Olmasının Bəyanı


حديث سَلَمَةَ، قَالَ: كُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم الْمَغْرِبَ إِذَا تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ
370. Sələmə  rəvayət edir ki, bizlər Peyğəmbərlə  bərabər Məğrib namazını günəş hicabla gizləndiyi zaman qılardıq”. (Buxari 561, Muslim 636/216, 1472)
عَنْ رَافِعِ بْنَ خَدِيجٍ قَالَ: كُنَّا نُصَلِّى الْمَغْرِبَ مَعَ النَّبِىِّ  فَيَنْصَرِفُ أَحَدُنَا وَإِنَّهُ لَيُبْصِرُ مَوَاقِعَ نَبْلِهِ.
371. Rafi İbn Xədic  rəvayət edir ki, biz Peyğəmbərlə  birlikdə Məğrib namazını qıldıqdan sonra (hər) birimiz namazdan çıxar və atdığı oxun düşdüyü yeri görə bilərdi”. (Buxari 559, Muslim 637/217, 1473)

وقت العشاء وتأخيرها


İşanın Vaxtı Və Onu Gecikdirmək


عَنْ عَائِشَةَ  قَالَتْ: أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ  لَيْلَةً بِالْعِشَاءِ، وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يَفْشُوَ الإِسْلاَمُ، فَلَمْ يَخْرُجْ حَتَّى قَالَ عُمَرُ نَامَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ. فَخَرَجَ فَقَالَ لأَهْلِ الْمَسْجِدِ: «مَا يَنْتَظِرُهَا أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ غَيْرُكُمْ».
372. Aişə  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  İslam hələ (Mədinədən kənara) yayılmadığı bir dövrdə, işa namazını (gecənin ilk üçdə birinədək) gecikdirdi və Ömər: “Qadınlar və uşaqlar artıq yatıblar” deməyincə, (evdən) çıxmadı. (Yalnız bundan) sonra bayıra çıxdı və məsciddəkilərə dedi: “Sizdən başqa yer üzündə yaşayanlardan heç bir kimsə (bu saatda) işa namazını gözləmir.” (Buxari 566, Muslim 638/218, 1475)
حديث عَبْدِ اللهِ بن عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً، فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ، ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا، ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا، ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ قَالَ: لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ غَيْرُكُمْ
373. Abdullah İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  bir gecə İşa namazını o, qədər təhirə saldı ki, bizlər məsciddə yatdıq, sonra oyndıq, sonra yenə yatdıq və oyandıq. Sonra Peyğəmbər  yanımıza gəlib buyurdu: “Bu an yer üzündə sizdən başqa bu namazı gözləyən kimsə yoxdur”. (Buxari 570, Muslim 639/221, 1479)
حديث أَنَسٍ قَالَ حُمَيْدٌ: سُئِلَ أَنَسٌ، هَلِ اتَّخَذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا قَالَ: أَخَّرَ لَيْلَةً صَلاَةَ الْعِشَاءِ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْههِ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ قَالَ: إِنَّ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا وَنَامُوا وَإِنَّكُمْ لَمْ تَزَالُوا فِي صَلاَةٍ مَا انْتَظَرْتُمُوهَا
374. Humeyd rəvayət edir ki, Ənəsdən  soruşdum: “Peyğəmbərin  möhür olan üzüyü vardımı?” deyə soruşdu. Ənəs: “Peyğəmbər  bir gecə İşa namzını gecə yarısına qədər gecikdirdi. Namazı qıldırdıqdan sonra sonra bizə yönəldi. Peyğəmbərin gümüş möhür üzüyünün parıltısı hələ də gözümün özündədir”. Peyğəmbər: “(Bu saatda) insanlar nmaz qılıb yatmışdılar. Sizlər isə namazı gözlədiyiniz müddətdə namazın içində idiniz” deyə buyurdu. (Buxari 5869, Muslim 640/222, 1480)
عَنْ أَبِى مُوسَى  قَالَ: كُنْتُ أَنَا وَأَصْحَابِى الَّذِينَ قَدِمُوا مَعِى فِى السَّفِينَةِ نُزُولاً فِى بَقِيعِ بُطْحَانَ، وَالنَّبِىُّ  بِالْمَدِينَةِ، فَكَانَ يَتَنَاوَبُ النَّبِىَّ  عِنْدَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ كُلَّ لَيْلَةٍ نَفَرٌ مِنْهُمْ، فَوَافَقْنَا النَّبِىَّ  أَنَا وَأَصْحَابِى وَلَهُ بَعْضُ الشُّغْلِ فِى بَعْضِ أَمْرِهِ فَأَعْتَمَ بِالصَّلاَةِ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ، ثُمَّ خَرَجَ النَّبِىُّ  فَصَلَّى بِهِمْ ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ لِمَنْ حَضَرَهُ: «عَلَى رِسْلِكُمْ، أَبْشِرُوا إِنَّ مِنْ نِعْمَةِ اللَّهِ عَلَيْكُمْ أَنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ يُصَلِّى هَذِهِ السَّاعَةَ غَيْرُكُمْ». أَوْ قَالَ: «مَا صَلَّى هَذِهِ السَّاعَةَ أَحَدٌ غَيْرُكُمْ». لاَ يَدْرِى أَىَّ الْكَلِمَتَيْنِ قَالَ. قَالَ أَبُو مُوسَى  فَرَجَعْنَا فَفَرِحْنَا بِمَا سَمِعْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ .
375. Əbu Musa  demişdir: “Mən və mənimlə birlikdə (Yəməndən) gəmidə gəlmiş yoldaşlarım (bir müddət) Buthan vadisində qaldıq. O zaman Peyğəmbər  Mədinədə idi. Bizlərdən bəziləri hər gecə işa namazı vaxtı növbə ilə Peyğəmbərin  yanına gedərdi. (Bir gecə) mən yoldaşlarımla Peyğəmbərin  yanına gəldikdə o özünə aid olan bir işlə məşğul idi. Buna görə də namazı gecə yarısınadək gecikdirdi. Sonra (evindən) çıxıb camaata namaz qıldırdı. Namazını bitirdikdən sonra orada olanlara dedi: “Tələsməyin! Sevinin! Həqiqətən də, Allahın sizə olan lütfündəndir ki, sizdən başqa yer üzündə yaşayanlardan heç kəs (bu saatda) işa namazını qılmır (və ya sizdən başqa heç kəs bu vaxt namaz qılmır)”. (Rəvayətçi) onun bu sözlərdən hansı birini söylədiyini bilmirdi. Əbu Musa: “Biz Peyğəmbərdən  eşitdiyimizə sevindik və (yerimizə) qayıtdıq”. (Buxari 567, Muslim 641/224, 1483)
حديث ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: أَعْتَمَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِالْعِشَاءِ حَتَّى رَقَدَ النَّاسُ وَاسْتَيْقَظُوا، وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا؛ فَقَامَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، فَقَالَ: الصَّلاَةَ فَخَرَجَ نَبِيُّ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الآنَ، يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً، وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ فَقَالَ: لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوهَا هكَذَا (قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ الرَّاوِي عَنْ عَطَاءٍ، الرَّاوِي عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ) فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَأْسِهِ يَدَهُ كَمَا أَنْبَأَهُ ابْنُ عبَّاسٍ، فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ شَيْئًا مِنْ تَبْدِيدٍ، ثُمَّ وَضَعَ أَطْرَافَ أَصَابِعِهِ عَلَى قَرْنِ الرَّأْسِ ثُمَّ ضَمَّهَا، يُمِرُّهَا كَذلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامُهُ طَرَفَ الأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ عَلَى الصُّدْغِ وَنَاحِيَةِ اللِّحْيَةِ، لاَ يُقَصِّرُ وَلاَ يَبْطشُ إِلاَّ كَذلِكَ، وَقَالَ: لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوهَا هكَذَا
376. İbn Abbas  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  bayıra çıxdı – o, sanki indi də gözlərim önündədir, başından su damcılayırdı, əlini də başına qoymuşdu. O buyurdu: “Əgər ümmətimə çətin olmasaydı, bu namazı məhz bu vaxtda qılmağı onlara əmr edərdim.” (İbn Cureyc, Atadan, o da İbn Abbasdan) İbn Abbas  Peyğəmbərin  əlini öz başına necə qoyduğunu izah edib demişdir: “O, barmaqlarını bir qədər aralayıb sonra barmaq uclarını başının yan tərəfinə qoydu, daha sonra barmaqlarını birləşdirib baş barmağı gicgahla saqqalın birləşdiyi tərəfdən qulaq mərcəyinə dəyənədək başına çəkdi. O, (bu əməli təkrar təkrar) edərkən nə tələsər, nə də əskildərdi. Sonra: “Əgər ümmətimə çətin olmasaydı, bu namazı məhz bu vaxtda qılmağı onlara əmr edərdim.” (Buxari 571, Muslim 642/225, 1484)

استحباب التبكير بالصبح في أول وقتها وهو التغليس وبيان قدر القراءة فيها


Sübh Namazını Əvvəl Vaxtında (Bu Vaxt İsə Gecənin Axır Qaranlıq Olan Vaxtıdır) Tezləşdirməyin Müstəhəb Olması Və Bu Namazda Qiraətin Miqdarı


حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: كُنَّ نِسَاءُ الْمُوْمنَاتِ يَشْهَدْنَ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْفَجْرِ مُتَلَفِّعَاتٍ بِمُرُوطِهِنَّ، ثُمَّ يَنْقَلِبْنَ إِلَى بُيُوتِهِنَّ حِينَ يَقْضِينَ الصَّلاَةَ لاَ يَعْرِفُهُنَّ أَحَدٌ مِنَ الْغَلَسِ
377. Aişə rəvayət edir ki, mömin qadınlar Rəsulullah  ilə birlikdə sübh namazını örtüklərinə örtünərək namaza hazır durardılar. Sonra namazlarını qılıb evlərinə qayıdardılar. Qaranlıq olduğuna görə onları kimsə tanımazdı”. (Buxari 578, Muslim 645/231, 1490)
عَنْ جَابِرِ بْنَ عَبْدِ اللَّه ِ قَالَ: كَانَ النَّبِىُّ  يُصَلِّى الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ، وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ نَقِيَّةٌ، وَالْمَغْرِبَ إِذَا وَجَبَتْ، وَالْعِشَاءَ أَحْيَانًا وَأَحْيَانًا، إِذَا رَآهُمُ اجْتَمَعُوا عَجَّلَ، وَإِذَا رَآهُمْ أَبْطَوْا أَخَّرَ ، وَالصُّبْحَ كَانُوا، أَوْ كَانَ النَّبِىُّ  يُصَلِّيهَا بِغَلَسٍ.
378. Cabir İbn Abdullah  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  zöhr namazını günorta vaxtı, əsr namazını günəş hələ parlaq ikən, məğrib namazını günəş batdıqda, işa namazını isə hərdən (ilk vaxtında), hərdən də (axır vaxtında) qılardı. Görsəydi ki camaat (məscidə) toplaşıb, (namazı) erkən qılardı, görəndə ki onlar yubanırlar, (onu) gec qılardı. Sübh namazını isə onlar (yaxud Peyğəmbər ) ala-qaranlıqda qılardı. (Buxari 560, Muslim 646/233, 1492)
حديث أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ، وَقَدْ سُئِلَ عَنْ وَقْتِ الصَّلَوَاتِ، قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ، وَالْعَصْرَ، وَيَرْجِعُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ (قَالَ الرَّاوِي عَنْ أَبِي برْزَةَ: وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ) وَلاَ يُبَالِي بِتَأخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ، وَلاَ يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَلاَ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا، وَيُصَلِّي الصُّبْحَ، فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَعْرِفُ جَلِيسَهُ؛ وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ أَوْ إِحْدَاهُمَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ
379. Əbu Bərzə əs-Sələmidən namazların vaxtları barəsində soruşduq. Peyğəmbər Zöhr namazını günəş zeniti keçdikdən sonra qılardı, əsr namazını (elə bir saatda qılardı ki) bir nəfər Mədinənin ən uzaq yerinə gedib qayidardı günəş hələ də qızmar olaraq (yandırardı). Ravi deyir ki, Əbu Bərzə deyir ki, axşam namazının vaxtı barəsində söylədiklərini unutdum. Peyğəmbər  İşa namazını gecənin üçtə birinə kimi gecikdirməsinə bir şey deməzdi və işa namazından qabaq yatmağı və ondan sonra danışmağı sevməzdi. Sübh namazını qıldırdıqdan sonra namazdan ayrıldıqca insan yanında oturanı tanıyardı. Sübh namazın iki rükətində və birində altımış ilə yüz ayə arası oxuyardı”. (Buxari 771, Muslim 647/235, 1494)

فضل صلاة الجماعة وبيان التشديد في التخلف عنها


Camaat Namazının Fəziləti Və Ondan Qaçanlar (Davamiyyətli Gəlməyənlər) Haqqında Olan Şiddətin Bəyanı


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ  قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ  يَقُولُ: «تَفْضُلُ صَلاَةُ الْجَمِيعِ صَلاَةَ أَحَدِكُمْ وَحْدَهُ بِخَمْسٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا، وَتَجْتَمِعُ مَلاَئِكَةُ اللَّيْلِ وَمَلاَئِكَةُ النَّهَارِ فِى صَلاَةِ الْفَجْرِ». يَقُولُ: فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ: إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا.
380. Əbu Hureyra  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitdim: “Camaat namazı birinizin fərdi şəkildə qıldığı namazdan iyirmi beş dəfə üstündür və gecə mələkləri ilə gündüz mələkləri sübh namazında bir yerə toplaşırlar”. Əbu Hureyra: “İstəyirsinizsə, (bu ayəni) oxuyun:

“...sübh çağı oxunan Quranın şahidləri olur”. (əl-İsra 78).

(Buxari 648, Muslim 649/246, 1505)
عَنْ ابْنِ عُمَرَ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «صَلاَةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلاَةَ الْفَذِّ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً».
381. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Camaat namazı fərdi namazdan iyirmi yeddi dərəcə üstündür.” (Buxari 645, 646, Muslim 650/249, 1509)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «وَالَّذِى نَفْسِى بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ فَيُحْطَبَ، ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيَؤُمَّ النَّاسَ، ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ، وَالَّذِى نَفْسِى بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَرْقًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ».
382. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Canım Əlində olan Allaha and olsun ki, mən istərdim əmr edəm, odun yığsınlar, sonra əmr edəm, (camaatı) namaza çağırmaq üçün azan versinlər, sonra da bir adama camaata namaz qıldırmağı tapşıram və namaza gəlməyən kişilərin evinə gedib onların evlərini yandırıb kül edəm. Canım Əlində olan Allaha and olsun ki, əgər onlardan birisi (burada) ona üstündə yağlı ət parçası olan sümük və ya bir cüt qoyun dırnağı veriləcəyini bilsəydi, mütləq işa namazına gələrdi.” (Buxari 644, 7224, Muslim 651/251, 1513)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ  قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «لَيْسَ صَلاَةٌ أَثْقَلَ عَلَى الْمُنَافِقِينَ مِنَ الْفَجْرِ وَالْعِشَاءِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًاُ». لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ الْمُؤَذِّنَ فَيُقِيمَ ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً يَؤُمُّ النَّاسَ، ثُمَّ آخُذُ شُعَلاً مِنْ نَارٍ فَأُحَرِّقَ عَلَى مَنْ لاَ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاَةِ بَعْدُ
383. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Münafiqlər üçün sübh və işa namazlarından daha ağır namaz yoxdur. Əgər onlar bu iki namazın nə qədər (xeyirli və bərəkətli) olduğunu bilsəydilər, bu namazları qılmaq üçün dizləri üstündə sürünə-sürünə də olsa (məscidə) gələrdilər. Mən istərdim əmr edəm, (camaatı namaza) çağırmaq üçün Muəzzin iqamə versin, sonra da bir adama camaata namaz qıldırmağı tapşıram və sonra Cəhənnəm atəşindən bir parça götürərək namaza gəlməyən yandırıb yandırıb kül edəm.” (Buxari 657, Muslim 651/252, 1514)

الرخصة في التخلف عن الجماعة بعذر


Üzrlü Halda Camaat Namazına Gəlməməyə Rüxsət Verilməsi


حديث عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ، وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الأَنْصَارِ، أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي، فَإِذَا كَانَتِ الأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ، لَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ، فَأُصَلِّيَ بِهِمْ، وَوَدِدْتُ يَا رَسُولَ اللهِ أَنَّكَ تَأْتِينِي فَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللهُ قَالَ عِتْبَانُ: فَغَدَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، فَأَذِنْتُ لهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ، ثُمَّ قَالَ: أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ قَالَ، فَأَشَرْتُ لَه إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ، فَقُمْنَا فَصَفَّنَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ؛ قَالَ وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ، قَالَ، فَثَابَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ ذَوُو عَدَدٍ، فَاجْتَمَعُوا؛ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ: أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخَيْشِنِ أَوِ ابْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ: ذلِكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: لاَ تَقُلْ ذلِكَ، أَلاَ تَرَاهُ قَدْ قَالَ لاَ إِلهَ إِلاَّ اللهُ، يُرِيدُ بِذلِكَ وَجْهَ اللهِ قَالَ: اللهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ، قَالَ: فَإِنَّا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ إِلَى الْمُنَافِقِينَ؛ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: فَإِنَّ اللهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلهَ إِلاَّ اللهُ، يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللهِ
384. Mahmud İbn Rabi əl-Ənsari  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  əshabəsi və Bədr döyüşünün ənsardan olan iştirakçısı İtban İbn Malik  Peyğəmbərin  yanına gəlib dedi: “Ya Rəsulallah! Mənim gözlərim zəifləyib. Özüm də qövmümə namaz qıldırıram. Yağış yağdığı zaman mənimlə onların arasında olan vadini su basır deyə, məscidlərinə gedib onlara namaz qıldıra bilmirəm. Ya Rəsulullah! Mən istəyirəm ki, sən bizim evə gəlib orada namaz qılasan, mən də həmin yeri namazgah edim.” Peyğəmbər: “Allah qoysa, mən (bunu) edərəm!” dedi. İtban: “Ertəsi gün səhər tezdən Peyğəmbər  Əbu Bəkrlə  birlikdə bizə gəldilər. Peyğəmbər  evə girməyə izn istədi, mən də ona izn verdim. Evə girdikdə oturmadan dərhal soruşdu: “Evin harasında namaz qılım?”. İtban: “Mən ona evimdə bir yer göstərdim. Peyğəmbər  orada durub

“Allahu Əkbər”

dedi (və namaz qılmağa başladı). Biz də onun arxasında cərgəyə durduq. O, iki rükət namaz qıldı və salam verib (namazı bitirdi)”. İtban: “Biz Peyğəmbəri  bir qədər yubatdıq ki, onun üçün hazırladığımız xəzirəni (ət yeməyi yeyə bilsin). Bu yerin əhalisindən bir çoxları (Peyğəmbərin  gəlişindən xəbər tutan kimi) gəlib evə doluşdular. Onlardan biri soruşdu: “Malik İbn Duxeyşin (və ya İbn Duxşun)  haradadır?” Oradakılardan biri dedi: “O, münafiqdir, Allahı və Onun Elçisini sevmir.” Peyğəmbər: “Belə demə! Məgər sən bilmirsən ki, o, Allahın Üzünü diləyərək “

Lə ilahə illəllah

” demişdir?” (O adam) dedi: “Allah və Onun Elçisi daha yaxşı bilər!”. İtban: “Biz onun münafiqlərə qarşı (mehriban) mövqedə olduğunu və onlara məsləhət verdiyini görürük”. Peyğəmbər: “Allah, həqiqətən də, Onun Üzünü diləyərək “

Lə ilahə illəllah

” deyən kimsəyə, Cəhənnəm odunun toxunması­nı haram etmişdir.” (Buxari 425, 1186, 5401, Muslim 33/263, 1528)
حديث مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ زَعَمَ أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا مِنْ دَلْوٍ كَانَ فِي دَارِهِمْ، ثُمَّ حَدَّثَ عَنْ عِتْبَانَ حَدِيثَهُ السَّابِقَ
385. Mahmud İbn Rabi xəbər verdi ki, Rəsulullahı  xatırladığını, evlərində olan vedrədən ağzına su alıb püskürdüyünü xatırladı və sonra yuxarıda keçən İtbanın  hədisini zikr etdi”. (Buxari 839, Muslim 33/265, 1530)

جواز الجماعة في النافلة والصلاة على حصير وخمرة وثوب وغيرها من الطاهرات


Nafilə Namazında Camaat Olmasının, Həsirin, Səccadənin, Örtüyün, Paltarın Və Digər Təmiz Şeyərin Üzərində Namaz Qılmağın Icazəli Olması


حديث مَيْمُونَةَ، قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَأَنَا حِذَاءَهُ، وَأَنَا حَائِضٌ، وَرُبَّمَا أَصَابَنِي ثَوْبُهُ إِذَا سَجَد قَالَتْ: وَكَانَ يُصَلِّي عَلَى الْخَمْرَةِ
386. Meymunə rəvayət edir ki, Peyğəmbər , mən qarşısında və heyizli olduğum halda namaz qılırdı. Bəzən səcdə etdiyi zaman geyindiyi libası – mən heyizli olduğum halda – mənə toxunardı. Peyğəmbər  xurma yarpaqlarından düzəldilmiş səccadə üzərində namaz qılardı”. (Buxari 379, Muslim 513/270, 1174, 1536)

فضل صلاة الجماعة وانتظار الصلاة


Camaat Namazının Fəziləti Və Namazı Gözləməyin Fəziləti


عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ ، عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ: «صَلاَةُ الْجَمِيعِ تَزِيدُ عَلَى صَلاَتِهِ فِى بَيْتِهِ، وَصَلاَتِهِ فِى سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ دَرَجَةً، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وَأَتَى الْمَسْجِدَ، لاَ يُرِيدُ إِلاَّ الصَّلاَةَ، لَمْ يَخْطُ خُطْوَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً، وَحَطَّ عَنْهُ خَطِيئَةً، حَتَّى يَدْخُلَ الْمَسْجِدَ، وَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَ فِى صَلاَةٍ مَا كَانَتْ تَحْبِسُهُ، وَتُصَلِّى – يَعْنِى عَلَيْهِ – الْمَلاَئِكَةُ مَا دَامَ فِى مَجْلِسِهِ الَّذِى يُصَلِّى فِيهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ، مَا لَمْ يُحْدِثْ فِيهِ».
387. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  demişdir: “(İnsanın) camaatla qıldığı namazı öz evində və ya bazarda (fərdi şəkildə) qıldığı namazdan iyirmi beş dəfə artıqdır (savabı). Çünki sizlərdən biri lazımı qaydada dəstəmaz alıb ancaq namaz qılmaq məqsədilə məscidə gəlsə, məscidə daxil olanadək atdığı hər addıma görə Allah onu bir dərəcə yüksəldər və onun bir günahını silər. Məscidə daxil olduqdan sonra orada qaldığı vaxt ərzində namazda olduğu kimi sayılar. Namazını qılacağı yerdə gözlədiyi vaxt ərzində, dəstəmazı pozulanadək mələklər: “Allahım, onu bağışla! Allahım, ona rəhm et!” deyə onun üçün dua edirlər. (Buxari 477, Muslim 649/272, 1538)

فضل كثرة الخطا إِلى المساجد


Çox Addımlarla Məscidə Getməyin Fəziləti


عَنْ أَبِى مُوسَى  قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «أَعْظَمُ النَّاسِ أَجْرًا فِى الصَّلاَةِ أَبْعَدُهُمْ فَأَبْعَدُهُمْ مَمْشًى، وَالَّذِى يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الإِمَامِ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنَ الَّذِى يُصَلِّى ثُمَّ يَنَامُ».
388. Əbu Musa  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “(Camaatla birlikdə) namaz qıldıqlarına görə ən böyük mükafatı o kəslər qazanırlar ki, onlar (məscidə gələndə) ən uzaq məsafəni qət edirlər. İmamla birgə namaz qılmaq üçün namazı gözləyənin mükafatı isə namazı qılan kimi yıxılıb-yatan kimsənin mükafatından daha böyükdür.” (Buxari 651, Muslim 662/277, 1545)

المشي إِلى الصلاة تمحى به الخطايا وترفع به الدرجات


Namaza Piyada Gedərkən Xətalar (Günahlar) Silinir Və Dərəcələr Qalxır


عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ  يَقُولُ: «أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ نَهَرًا بِبَابِ أَحَدِكُمْ، يَغْتَسِلُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسًا، مَا تَقُولُ ذَلِكَ يُبْقِى مِنْ دَرَنِهِ؟» قَالُوا: لاَ يُبْقِى مِنْ دَرَنِهِ شَيْئًا، قَالَ: «فَذَلِكَ مِثْلُ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ، يَمْحُو اللَّهُ بِهَا الْخَطَايَا».
389. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Bir deyin görüm, əgər sizdən birinizin qapısının önündən çay axsaydı, o da hər gün bu çayda beş dəfə yuyunsaydı, onun (bədənində olan) çirkabdan bir şey qalardımı?” Əshabələr: “Onun (bədənindəki) çirkabdan heç nə qalmazdı” deyə cavab ver­dik­də Peyğəmbər  buyurdu: “Beş vaxt qılınan namazların məsəli də buna bənzəyir. Belə ki, Allah bununla günahları silir!” (Buxari 528, Muslim 667/283, 1554)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ ، عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ: «مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلَهُ مِنَ الْجَنَّةِ كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ».
390. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  demişdir: “Kim səhər və axşamüstü məscidə gedərsə, hər gedişində Allah onun üçün Cənnətdə bir yer hazırlayar.” (Buxari 662; Muslim 669/285, 1556)

من أحق بالإمامة


İmamlığa Haqqlı Kimlərdi?


عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ  قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِىَّ  فِى نَفَرٍ مِنْ قَوْمِى فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً، وَكَانَ رَحِيمًا رَفِيقًا، فَلَمَّا رَأَى شَوْقَنَا إِلَى أَهَالِينَا قَالَ: «ارْجِعُوا فَكُونُوا فِيهِمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَصَلُّوا، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ».
391. Malik İbn Huveyris  demişdir: “Mən qəbiləmizdən olan bir neçə adamla birlikdə Peyğəmbərin  yanına gəldim və biz iyirmi gün onun yanında qaldıq. O (bizimlə) çox mehriban və mülayim rəftar edirdi. Nəhayət, bizim ailələrimiz üçün darıxdığımızı görüb dedi: “Qayıdın, onların yanında olun, (bu dini) onlara öyrədin, (onlara) namaz qıldırın, namaz vaxtı yetişdiyi zaman, qoy biriniz azan verib sizi namaza çağırsın və sizin ən yaşlı olanınız si­zə namaz qıldırsın.” (Buxari 628, 7246, Muslim 674/292, 1567)

استحباب القنوت في جميع الصلاة إِذا نزلت بالمسلمين نازلة


Müsəlmanlara Bəla Gəldiyi Zaman, Bütün Namazlarda Qunut Tutulmasının Müstəhəb Olması


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ  قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ  حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، يَدْعُو لِرِجَالٍ فَيُسَمِّيهِمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَيَقُولُ: «اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِى رَبِيعَةَ، وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ، وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِى يُوسُفَ». وَأَهْلُ الْمَشْرِقِ يَوْمَئِذٍ مِنْ مُضَرَ مُخَالِفُونَ لَهُ.
392. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  rükudan başını qaldıranda:

“Səmi Allahu Limən Həmidəh, Rabbənə Və Ləkəl Həmd”

deyər, (hərdənbir də) bəzi adamlar üçün (Allaha) dua edər və onların adlarını çəkib deyərdi: “Allahım, Vəlid İbn Vəlidi, Sələmə İbn Hişamı, Ayyaş İbn Əbu Rəbiəni və möminlərdən zəif olanları xilas et! Allahım, Mudar qəbiləsinə olan əzabını şiddətləndir və onlara Yusufun zamanında göndərdiyin (yeddi qıtlıq və quraqlıq) illəri kimi illər göndər!” O vaxt Mudar qəbiləsindən olan məşriq əhli ona müxalif idi. (Buxari 804, Muslim 675/295, 1574)
حديث أَنَسٍ، قَالَ: قَنَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ
393. Ənəs  demişdir: “Peyğəmbər  bir ay ərzində Ril və Zəkəvan qəbilələrinin əleyhinə Qnutda dua etmişdir.” (Buxari 1003, Muslim 677/303, 1584)
حديث أَنَسٍ عَنْ عَاصِمٍ، قَالَ: سَأَلْتُ أَنَسًا رضي الله عنه، عَنِ الْقُنُوتِ، قَالَ: قَبْلَ الرُّكُوعِ فَقُلْتُ: إِنَّ فُلاَنًا يَزْعُمُ أَنَّكَ قُلْتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فقال: كَذَبَ؛ ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، أَنَّهُ قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ قَالَ: بَعَثَ أَرْبَعِينَ أَوْ سَبْعِينَ (يَشُكُّ فِيهِ) مِنَ الْقُرَّاءِ إِلى أَنَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، فَعَرَضَ لَهُمْ هؤُلاَءِ، فَقَتَلُوهُمْ؛ وَكَانَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَهْدٌ، فَمَا رَأَيْتُهُ وَجَدَ عَلَى أَحَدٍ مَا وَجَدَ عَلَيْهِمْ
394. Ənəsdən  qunut duası barəsində soruşdular. “Rükudan əvvəlmi, (ya sonramı?)” deyə soruşdular. O: “Rükudan əvvəl” deyə cavab verdi. Ona dedilər: “Bəs filankəs deyir ki, guya sən: “Rükudan sonra” demisən.” (Ənəs) dedi: “O, yalan danışır. Peyğəmbər  rükudan sonra qunut duasını ancaq bir ay ərzində Bəni Suleym oğullarından olan bəzi ərəb qəbilələrinin əleyhinə dua edərkən oxumuşdur. Ənəs sayında tərəddüd edərək: Bildiyimə görə Peyğəmbər  “Qurra (Qarilər) adlanan qırx və ya yetmiş nəfəri müşriklərin yanına göndərmiş və orada o qarilər qətlə yetirilmişlər. Halbuki müşriklərlə Peyğəmbər  arasında (bir-birlərinə qarşı silah çəkməyəcəklərinə dair) saziş bağlanmışdı. Elə bu səbəbdən də Peyğəmbər  düz bir ay onların əleyhinə dualar etdi. Peyğəmbərin  onlar üçün üzüldüyü qədər heç bir kimsəyə üzüldüyünü görmədim”. (Buxari 3170, Muslim 677/301, 1581)
حديث أَنَسٍ رضي الله عنه، قَالَ: بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً يُقَالُ لَهُمُ الْقُرَّاءُ، فَأُصِيبُوا، فَمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ عَلَى شَيْءٍ مَا وَجَدَ عَلَيْهِمْ، فَقَنَتَ شَهْرًا فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ، وَيَقُولُ: إِنَّ عُصَيَّةَ عَصَوُا اللهَ وَرَسُولَهُ
395. Ənəs İbn Məlik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Qurra adlanan (qırx və ya yetmiş) nəfərlik dəstəni (Nəcd xalqına) (Quranı) öyrətmək üçün göndərmişdir. (Onlar Mauna quyusu yanında pusquya düşüb öldürüldülər). Mən Peyğəmbərin  onların öldürülməsinə üzüldüyü qədər başqa heç kimsəyə bu qədər üzüldüyünü görmədim. Peyğəmbər sübh namazında bir ay Qunut tutdu. Usayya qəbiləsi Allah və Rəsuluna asi oldular”. (Buxari 6394, Muslim 1584, 1589)
?


------aba-jdad---------6.html

------aba-jdad-----.html

------bbbbb-bbbbb-2-3.html

------bolee-90.html

------drslik-knd-tsrrfat-.html