©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

اعتدال أركان الصلاة وتخفيفها في تمام - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي بن...


اعتدال أركان الصلاة وتخفيفها في تمام


Namazın Rükunlarını Yerli Yerində Etmək Və Namazı Tam Qılmaq Şərti İlə Xəfif Etmək


عَنْ الْبَرَاءِ  قَالَ: كَانَ رُكُوعُ النَّبِىِّ  وَسُجُودُهُ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ، مَا خَلاَ الْقِيَامَ وَالْقُعُودَ، قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ.
272. Bəra  demişdir: “Peyğəmbərin  qiyamı və (təşəhhüd üçün) oturuşu istisna olmaqla rükuda, səcdədə, iki səcdə arasında (olan oturuşda) və rükudan qalxıb dikəldikdə (sərf etdiyi vaxt) təxminən bərabər idi.” (Buxari 792, 801, Muslim 471, 725, 1086)
عَنْ أَنَسٍ  قَالَ: إِنِّى لاَ آلُو أَنْ أُصَلِّىَ بِكُمْ كَمَا رَأَيْتُ النَّبِىَّ  يُصَلِّى بِنَا. قَالَ ثَابِتٌ كَانَ أَنَسٌ يَصْنَعُ شَيْئًا لَمْ أَرَكُمْ تَصْنَعُونَهُ، كَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامَ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ قَدْ نَسِىَ. وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ قَدْ نَسِىَ.
273. Ənəs  demişdir: “Mən çalışıram ki, namazı sizə Peyğəmbərin  bizə namaz qıldırdığını gördüyüm kimi qıldırım.” Sabit: “Ənəs  elə şeylər edirdi ki, indi mən sizin o şeyləri etdiyinizi görmürəm. O, rükudan başını qaldırdıqda ayaq üstə o qədər çox durardı ki, bəziləri deyərdilər: “O, (səcdə etməyi) unudub”, habelə iki səcdə arasında o qədər çox durardı ki, bəziləri deyərdilər: “O, (ikinci səcdəni) unudub. (Buxari 821, Muslim 472, 726, 1088)

متابعة الإمام والعمل بعده


İmama Uymaq Və Ondan Sonra Gələn Əməllər


حديث الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ: كُنَّا نُصَلِّي خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَإِذَا قَالَ: سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ لَمْ يَحْنِ أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَضَعَ النَبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَبْهَتَهُ عَلَى الأَرْضِ
274. Bəra İbn Azib  rəvayət edir ki, bizlər Peyğəmbərin  arxasında namaz qıldıq. O: “

Səmiallahu Limən Həmidəh –

deyib alnını yerə vurmadıqca bizlərdən heç kəs (səcdə etmək) üçün belini bükməzdi”. (Buxari 811, Muslim 474/197, 1090)

ما يقال في الركوع والسجود


Rüku Və Səcdədə Nə Deyilir?


حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ: سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي يَتَأَوَلُ الْقُرْآنَ
275. Aişə rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ruku və səcdəsində bu duanı çoxaldardı:

Subhənəkə Allahummə Rabbənə Və Bihəmdilə Allahumməğfirli –

Quranın əmrini yerinə yetirmiş olardı36”. (Buxari 817, 4968, Muslim 484/217, 1113)

أعضاء السجود والنهي عن كف الشعر والثوب وعقص الرأس في الصلاة


Səcdə Üzvləri Və Namazda Saçı, Paltarı Yığmağın Və Başa (Saça) Hörük Vurmağın Qadağan Olması


حديث ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: أُمِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَسْجُدَ عَلَى سَبْعَةِ أَعْضَاءٍ، وَلاَ يَكُفَّ شَعَرًا وَلاَ ثَوْبًا: الْجَبْهَةِ، وَالْيَدَيْنِ وَالرُّكْبَتَيْنِ وَالرِّجْلَيْنِ
276. İbn Abbas  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  yeddi əza üzərinə səcdə etmək və saç və libasını toplamamaqla əmr olundu. (Yeddi əza) alın, iki əl, iki diz, iki ayaqdır”. (Buxari 809, Muslim 490/231, 1127)

ما يجمع صفة الصلاة وما يفتتح به ويختم به


Namazın Sifətini (Hər Bir Hərəkətinin) Cəmi Və Namazın Nə İlə Açılıb Nə İlə Bitəcəyi


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ ، أَنَّ النَّبِىَّ  كَانَ إِذَا صَلَّى فَرَّجَ بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ.
277. Abdullah İbn Malik İbn Buheynə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  namaz qıldığı zaman əllərini o qədər bir-birindən aralı qoyardı ki, qoltuğunun ağlığı görünərdi. (Buxari 390, 807, Muslim 495/235, 1133)

سترة المصلي


Namaz Qılanın Sütrəsi


عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  كَانَ إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ أَمَرَ بِالْحَرْبَةِ فَتُوضَعُ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَيُصَلِّى إِلَيْهَا وَالنَّاسُ وَرَاءَهُ، وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِى السَّفَرِ، فَمِنْ ثَمَّ اتَّخَذَهَا الأُمَرَاءُ.
278. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  bayram günü (namaza) çıxdığı zaman (xidmətçisinə) qısa bir nizə gətirib onun qarşısında (yerə) basdırmağı əmr edərdi. Sonra üzünü bu nizəyə tərəf tutub namaz qılar, camaat da onun arxasında namaza durardı. Peyğəmbər  bunu səfərdə də edərdi. Elə buna görə də əmirlər (bayram namazlarına çıxarkən özləri ilə) nizə daşıyardılar. (Buxari 494, Muslim 245/501, 1143)
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ، عَنِ النَّبِىِّ  أَنَّهُ كَانَ يُعَرِّضُ رَاحِلَتَهُ فَيُصَلِّى إِلَيْهَا
279. Abdullah İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  dəvəsini yerə çök­dürüb ona tərəf namaz qılardı. (Buxari 507, Muslim 502/247, 1145)
حديث أَبِي جُحَيْفَةَ، أَنَّهُ رَأَى بِلاَلاً يُؤَذِّنُ، فَجَعَلْتُ أَتَتَبَّعُ فَاهُ ههُنَا وَههُنَا بِالأَذانِ
280. Əbu Cuheyfə  rəvayət edir ki, Bilalı  azan verərkən gördüm. Azan vaxtı ağzını o tərəfə, bu tərəfə döndərirdi”. (Buxari 634, Muslim 503/249, 1147)
عَنْ أَبِى جُحَيْفَةَ ، قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ  فِى قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ، وَرَأَيْتُ بِلاَلاً أَخَذَ وَضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ  وَرَأَيْتُ النَّاسَ يَبْتَدِرُونَ ذَاكَ الْوَضُوءَ، فَمَنْ أَصَابَ مِنْهُ شَيْئًا تَمَسَّحَ بِهِ، وَمَنْ لَمْ يُصِبْ مِنْهُ شَيْئًا أَخَذَ مِنْ بَلَلِ يَدِ صَاحِبِهِ، ثُمَّ رَأَيْتُ بِلاَلاً أَخَذَ عَنَزَةً فَرَكَزَهَا، وَخَرَجَ النَّبِىُّ  فِى حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مُشَمِّرًا، صَلَّى إِلَى الْعَنَزَةِ بِالنَّاسِ رَكْعَتَيْنِ، وَرَأَيْتُ النَّاسَ وَالدَّوَابَّ يَمُرُّونَ مِنْ بَيْنِ يَدَىِ الْعَنَزَةِ.
281. Əbu Cuheyfə  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbəri  qırmızı dəri çadırda olarkən gördüm. Habelə, Bilalın Peyğəmbərin  (dəstəmaz aldıqdan sonra qalmış) suyunu götürdüyünü və insanların bir-birini ötməyə çalışaraq bu suya doğru necə qaçdıqlarını da gördüm. Kimlərə bu sudan çatdısa, onu (bədəninə) sürtdü, su əldə edə bilməyənlər isə əllərini yoldaşlarının yaş əllərinə vurdular. Sonra gördüm ki, Bilal ucu iti bir paya götürüb yerə batırdı. (Bundan sonra) Peyğəmbər  qırmızı paltarda, (ətəyi baldırının yarısına qədər) qaldırılmış halda (çadırdan) çıxdı və bu payaya tərəf üz tutub camaata iki rükət namaz qıldırdı. Mən gördüm ki, insanlar və heyvanlar o payanın qabağından keçib gedirlər. (Buxari 376, Muslim 503/250, 1148)
عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ  قَالَ: أَقْبَلْتُ رَاكِبًا عَلَى حِمَارٍ أَتَانٍ، وَأَنَا يَوْمَئِذٍ قَدْ نَاهَزْتُ الاِحْتِلاَمَ، وَرَسُولُ اللَّهِ  يُصَلِّى بِمِنًى إِلَى غَيْرِ جِدَارٍ، فَمَرَرْتُ بَيْنَ يَدَىْ بَعْضِ الصَّفِّ وَأَرْسَلْتُ الأَتَانَ تَرْتَعُ، فَدَخَلْتُ فِى الصَّفِّ، فَلَمْ يُنْكَرْ ذَلِكَ عَلَىَّ.
282. İbn Abbas  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Minada (camaata) sütrəsiz halda namaz qıldırarkən mən dişi eşşəyin üstündə oraya yaxınlaşdım. O vaxt mən artıq həddi-büluğa çatmışdım. Mən (eşşəyin üstündə) cərgələrdən birinin önün­dən keçdim, (sonra da) eşşəyi otlamağa buraxdım. Özüm isə cərgəyə daxil ol­dum. Bu (hərəkətimə) görə heç kəs mənə irad tutmadı. (Buxari 76, Muslim 504/254, 1152)

منع المار بين يدي المصلي


Bir Kəsin Namaz Qılanın Qarşısından Keçməsinin Qadağan Olması


عَنْ أَبَي سَعِيدٍ الخُدْرِيِّ ، أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّى فِى يَوْمِ جُمُعَةٍ إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ، فَأَرَادَ شَابٌّ مِنْ بَنِى أَبِى مُعَيْطٍ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَدَفَعَ أَبُو سَعِيدٍ فِى صَدْرِهِ، فَنَظَرَ الشَّابُّ فَلَمْ يَجِدْ مَسَاغًا إِلاَّ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَعَادَ لِيَجْتَازَ فَدَفَعَهُ أَبُو سَعِيدٍ أَشَدَّ مِنَ الأُولَى، فَنَالَ مِنْ أَبِى سَعِيدٍ، ثُمَّ دَخَلَ عَلَى مَرْوَانَ فَشَكَا إِلَيْهِ مَا لَقِىَ مِنْ أَبِى سَعِيدٍ، وَدَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ خَلْفَهُ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ مَا لَكَ وَلاِبْنِ أَخِيكَ يَا أَبَا سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِىَّ  يَقُولُ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ، فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْهُ، فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ، فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ».
283. Əbu Səid əl-Xudri  cümə günü (qarşısından) heç kəs keçməsin deyə bir sütrəyə doğru namaz qılarkən əbu Muit qəbiləsindən olan bir ca­van oğlan onun önündən keçmək istədi. Əbu Səid onu sinəsindən vurub (kənara) itə­lədi. Cavan oğlan ətrafa nəzər saldı, lakin onun önündən başqa (keçməyə) bir yol tapmadı. Odur ki, yenidən (onun qabağından) keçməyə cəhd göstərdi. (Bu dəfə) Əbu Səid onu əvvəlkindən də qüvvətlə itələdi. Belə olduğu təqdirdə, o, Əbu Səidi söydü, sonra da (Mədinə valisi olan) Mərvanın yanına gedib Əbu Səidin onunla kobud davranmasından şikayət etdi. Əbu Səid  onun dalınca Mərvanın yanına gəldi və (Mərvan) ondan: “Ey Əbu Səid, səninlə qardaşın oğlu arasında nə baş verib?” deyə soruşdu. Əbu Səid dedi: “Mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Sizdən biriniz (önündən) keçən olmasın deyə sütrəyə doğru namaz qıldığı zaman kimsə onun qabağından keçmək istəsə, qoy onu itələsin, əgər tərslik edərsə, qoy onunla vuruşsun, çünki o, şeytan­dır.” (Buxari 509, Muslim 505/259, 1157)
حديث أَبِي جُهَيْمٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ أَرْسَلَهُ إِلَى أَبِي جُهَيْمٍ يَسْأَلُهُ مَاذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَارِّ بَيْنَ يَدَيِ الْمُصَلِّي، فَقَالَ أَبُو جُهَيْمٍ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَيِ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ مِنَ الإِثْمِ لَكَانَ أَنْ يَقِفَ أَرْبَعِينَ خَيْرًا لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ
284. Əbu Cuheym  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Namaz qılanın önündən keçən kimsə nə (qədər günah) qazandığını bilsəydi, (yəqin edərdi ki,) qırx (il, yaxud qırx ay və ya qırx gün yerində) dayanmaq onun üçün namaz qılanın önündən keçməkdən daha yaxşıdır”. (Buxari 510, Muslim 507/261, 1160)

دنو المصلي من السترة


Namaz Qılanın Sütrəyə Yaxın Olması


عَنْ سَهْلٍ  قَالَ: كَانَ بَيْنَ مُصَلَّى رَسُولِ اللَّهِ  وَبَيْنَ الْجِدَارِ مَمَرُّ الشَّاةِ.
285. Səhl İbn Səd  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  namaz qıldığı yerlə (qiblə istiqamətindəki) divar arasında bir qoyun keçə biləcək qədər məsafə olardı. (Buxari 496, Muslim 508/262, 1162)
حديث سَلَمَةَ، قَالَ: كَانَ جِدَارُ الْمَسْجِدِ عِنْدَ الْمِنْبَرِ مَا كَادَتِ الشَّاةُ تَجُوزُهَا
286. Sələmə  rəvayət edir ki, (Peyğəmbərin) məscidinin divarı ilə minbərin yanı bir qoyun keçə biləcək məsafə olardı”. (Buxari 497, Muslim 509/263, 1163)
عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ : أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّى عِنْدَ الأُسْطُوَانَةِ الَّتِى عِنْدَ الْمُصْحَفِ، فَقُلْتُ يَا أَبَا مُسْلِمٍ أَرَاكَ تَتَحَرَّى الصَّلاَةَ عِنْدَ هَذِهِ الأُسْطُوَانَةِ. قَالَ فَإِنِّى رَأَيْتُ النَّبِىَّ  يَتَحَرَّى الصَّلاَةَ عِنْدَهَا.
287. (Yəzid İbn Əbu Ubeyd rəvayət edir ki,) Sələmə İbn Əkva  (çox vaxt) Quran olan sütunun yanında namaz qılardı. Mən dedim: “Ey Əbu Muslim, mən sənin həmişə bu sütunun yanında namaz qıldığını görürəm.” O dedi: “Mən Peyğəmbərin  çox vaxt onun yanında namaz qıldığını görmüşəm.” (Buxari 502, Muslim 509/264, 1164)

الاعتراض بين يدي المصلي


Namaz Qılanın Önündə Uzanmaq


عَنْ عَائِشَةَ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  كَانَ يُصَلِّى وَهىَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ عَلَى فِرَاشِ أَهْلِهِ، اعْتِرَاضَ الْجَنَازَةِ.
288. Aişə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  namaz qılarkən o, yatağında onun­la qiblə arasında ölü kimi uzanardı. (Buxari 383, Muslim 512/267, 1168)
عَنْ عَائِشَةَ  قَالَتْ: كَانَ النَّبِىُّ  يُصَلِّى وَأَنَا رَاقِدَةٌ مُعْتَرِضَةٌ عَلَى فِرَاشِهِ، فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ أَيْقَظَنِى فَأَوْتَرْتُ.
289. Aişə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  adətən, mən onun yatağında uzanıb yatmış ikən (mənə doğru) namaz qılardı. Vitr namazını qılmaq istədikdə isə məni oyadardı və mən də vitr namazını (onunla birlikdə) qılardım. (Buxari 512, 997, Muslim 512/268, 1169)
حديث عَائِشَةَ عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ: ذُكِرَ عِنْدَهَا (عَائِشَةَ) مَا يَقْطَعُ الصَّلاَةَ، الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ فَقَالَتْ: شَبَّهْتُمُونَا بالْحُمُر وَالْكِلاَب وَاللهِ لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَإِنِّي عَلَى السَرِيرِ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقبْلَةِ، مُضْطَجِعَةً، فَتَبْدو لِي الْحَاجَةُ فَأَكْرَهُ أَنْ أَجْلِسَ فأُوذِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، فَأَنْسَلُّ مِنْ عِنْد رِجْلَيْهِ
290. Məsruq, Aişədən rəvayət edir ki, Aişənin yanında namazı poza biləcək şeylər barəsində söz açıldı. Bunlr köpək, eşşək və qadındır – deyildi. Aişə: “Sizlər bizi eşşə və köpəyə bənzətdiniz. Allaha and olsun ki, mən sərir üzərində Peyğəmbərlə  qiblə arasında yatmış olduğum halda Peyğəmbəri  namaz qılarkən gördüm. Bir ehtiyac olduğu halda Peyğəmbərə  əziyyət verməməkdən ötrü yaq tərəfdən çıxardım”. (Buxari 514, Muslim 512/270, 1171)
عَنْ عَائِشَةَ  قَالَتْ: أَعَدَلْتُمُونَا بِالْكَلْبِ وَالْحِمَارِ لَقَدْ رَأَيْتُنِى مُضْطَجِعَةً عَلَى السَّرِيرِ، فَيَجِىءُ النَّبِىُّ  فَيَتَوَسَّطُ السَّرِيرَ فَيُصَلِّى، فَأَكْرَهُ أَنْ أُسَنِّحَهُ فَأَنْسَلُّ مِنْ قِبَلِ رِجْلَىِ السَّرِيرِ حَتَّى أَنْسَلَّ مِنْ لِحَافِى.
291. Aişə  demişdir: “Siz bizi it və eşşək ilə eynimi tutursunuz? Halbuki, mən yatağımda uzanmış ikən Peyğəmbər  gəlib üzünü yatağın ortasına tərəf tutub namaz qılardı. Mən (ayağa qalxmaq istədikdə) onunla üzbəüz gəlməyim deyə, taxtın ayaq tərəfindən astaca sürüşüb yorğanımın altından çıxardım. (Buxari 508, Muslim 512/271, 1172)
عَنْ عَائِشَةَ  زَوْجِ النَّبِىِّ  أَنَّهَا قَالَتْ: كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ  وَرِجْلاَىَ فِى قِبْلَتِهِ، فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِى، فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ، فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا. قَالَتْ: وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ.
292. Peyğəmbərin  zövcəsi Aişə  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  qarşısın­da ayaqlarımı onun qibləsinə tərəf (uzadıb) yatardım. O, səcdəyə getdikdə (əlini) mənə toxundurar və mən ayaqlarımı yığardım, (səcdədən) qalxdıqda isə onları uzadardım”. Aişə dedi: “O vaxtlar evlərdə lampa yox idi.” (Buxari 382, 513, Muslim 512/272, 1173)
حديث مَيْمُونَةَ قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَأَنَا حِذَاءَهُ، وَأَنَا حَائِضٌ، وَرُبَّمَا أَصَابَنِي ثَوْبُهُ إِذَا سَجَدَ قَالَتْ : وَكَانَ يُصَلِّي عَلَى الْخُمْرَةِ.
293. Meymunə rəvayət edir ki, Peyğəmbər , mən qarşısında və heyizli olduğum halda namaz qılırdı. Bəzən səcdə etdiyi zaman geyindiyi libası – mən heyizli olduğum halda – mənə toxunardı. Peyğəmbər xurma yarpaqlarından düzəldilmiş səccadə üzərində namaz qılardı”. (Buxari 379, Muslim 513/273, 1174)

الصلاة في ثوب واحد وصفة لبسه


Tək Paltarda Namaz Qılmaq Və Onun Geyinilməsinin Vəsfi


عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ ، أَنَّ سَائِلاً سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ  عَنِ الصَّلاَةِ فِى ثَوْبٍ وَاحِدٍ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ : «أَوَلِكُلِّكُمْ ثَوْبَانِ».
294. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, bir nəfər Peyğəmbərdən  tək bir libasda namaz qılmaq barədə soruşdu. Peyğəmbər: “Məgər sizin hər birinizin iki libası var?!” (Buxari 358, Muslim 1176)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ  قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «لاَ يُصَلِّى أَحَدُكُمْ فِى الثَّوْبِ الْوَاحِدِ، لَيْسَ عَلَى عَاتِقَيْهِ شَىْءٌ».
295. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Sizdən heç biriniz bir paltarda çiyinləri açıq namaz qılmasın”. (Buxari 359, Muslim 516/277, 1179)
حديث عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلاً بِهِ، فِي بَيْتِ أُمِّ سَلَمَةَ، وَاضِعًا طَرَفَيْهِ عَلَى عَاتِقَيْهِ
296. Ömər İbn Əbi Sələmə  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbəri  Ummu Sələmənin evində bir libasda ətəklərini bir-birinin üzərinə aşıraraq çiyinlərini örtdüyü halda namaz qılarkən gördüm”. (Buxari 356, Muslim 517/278, 1180)
حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ: رَأَيْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللهِ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ، وَقَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ
297. Muhəmməd İbn Munkədir rəvayət edir ki, mən Cabir İbn Abdullahı  bir paltarda namaz qıldığını gördüm. O: “Mən Peyğəmbəri  bir paltarda namaz qılarkən gördüm” dedi. (Buxari 353, Muslim 517/279, 1183, 1184)








كتاب المساجد ومواضع الصلاة



Məscidlər Və Namaz Qılınan Yerlər Kitabı








كتاب المساجد ومواضع الصلاة


Məscidlər Və Namaz Qılınan Yerlər Kitabı


عَنْ أَبِي ذَرٍّ  قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَىُّ مَسْجِدٍ وُضِعَ فِى الأَرْضِ أَوَّلُ؟ قَالَ: «الْمَسْجِدُ الْحَرَامُ». قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَىٌّ؟ قَالَ: «الْمَسْجِدُ الأَقْصَى». قُلْتُ كَمْ كَانَ بَيْنَهُمَا؟ قَالَ: «أَرْبَعُونَ سَنَةً، ثُمَّ أَيْنَمَا أَدْرَكَتْكَ الصَّلاَةُ بَعْدُ فَصَلِّهْ، فَإِنَّ الْفَضْلَ فِيهِ».
298. Əbu Zərr  demişdir: “(Bir dəfə Peyğəmbərdən ) soruşdum: “Ya Rəsulullah, yer üzündə ilk tikilmiş məscid hansıdır?” (Peyğəmbər): “Məscidülhəramdır” dedi. Mən soruşdum: “Sonra hansıdır?” (Peyğəmbər): “Məscidüləqsadır” dedi. Mən soruşdum: “Birincisi (tikildikdən sonra) ikincisi (tikilənədək) neçə il keçmişdi?” Peyğəmbər: “Qırx il” deyə cavab verdi, (sonra əlavə edib dedi): “Harada namaz vaxtına yetişsən, (oradaca) namazını qıl! Həqiqətən, bunda xeyir-bərəkət vardır.” (Buxari 3366, Muslim 520/1, 1189)
حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ مِنَ الأَنْبِيَاءِ قَبْلِي: نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ، وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا، فَأَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ فَلْيُصَلِّ، وَأُحِلَّتْ لِيَ الْغَنَائِمُ، وَكَانَ النَبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُبْعَثُ إِلَى قَوْمِهِ خَاصَّةً وَبُعِثْتُ إِلَى النَّاس كَافَّةً، وَأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ
299. Cabir İbn Abdullah  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Məndən öncə heç bir Peyğəmbərə verilməyən beş şey mənə verilmişdir. (Düşmənləin qəlblərinə) bir ay öncədən qorxu slmaq, yer üzünün mənim üçün məscid və təmiz qərar verilməsi, ona görə də ümmətimdən namaz vaxtına yetişən bir kimsə namazını qıla bilir. Qənimətlər mənə halal edildi, hər bir Peyğəmbər öz qövmünə gönrilmişkən, mən isə bütün insanlğa göndərildim”. (Buxari 438, Muslim 521/3, 1191)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «بُعِثْتُ بِجَوَامِعِ الْكَلِمِ، وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ، فَبَيْنَا أَنَا نَائِمٌ أُتِيتُ بِمَفَاتِيحِ خَزَائِنِ الأَرْضِ، فَوُضِعَتْ فِى يَدِى». قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَقَدْ ذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ  وَأَنْتُمْ تَنْتَثِلُونَهَا.
300. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Mən yığcam kəlmələrlə (

Cəvəmiul Kərim

Peyğəmbər) göndərildim, (bir ay əvvəlcədən düşmənlərimin qəlbinə) qorxu salınmaqla mənə yardım edildi və mən yuxuda ikən dünya xəzinələrinin açarları gətirilib əlimin içinə qoyuldu.” Əbu Hureyra: “Peyğəmbər  artıq aranızdan getmişdir (Peyğəmbər  əlinin içində olan xəzinələrdən istifadə etmədən dünyadan köçüb getmişdir) siz isə həmin xəzinələri çıxardıb istifadə edirsiniz.” (Buxari 2977, Muslim 523/6, 1196)

ابتناء مسجد النبي 


Peyğəmbərin  Məscidinin Bina Olunması


عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ: قَدِمَ النَّبِىُّ  الْمَدِينَةَ فَنَزَلَ أَعْلَى الْمَدِينَةِ، فِى حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ، فَأَقَامَ النَّبِىُّ  فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى بَنِى النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِى السُّيُوفِ، كَأَنِّى أَنْظُرُ إِلَى النَّبِىِّ  عَلَى رَاحِلَتِهِ ، وَأَبُو بَكْرٍ رِدْفُهُ، وَمَلأُ بَنِى النَّجَّارِ حَوْلَهُ، حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِى أَيُّوبَ، وَكَانَ يُحِبُّ أَنْ يُصَلِّىَ حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ، وَيُصَلِّى فِى مَرَابِضِ الْغَنَمِ، وَأَنَّهُ أَمَرَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ، فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإٍ مِنْ بَنِى النَّجَّارِ فَقَالَ: «يَا بَنِى النَّجَّارِ ثَامِنُونِى بِحَائِطِكُمْ هَذَا». قَالُوا: لاَ وَاللَّهِ، لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ، فَقَالَ أَنَسٌ: فَكَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ لَكُمْ، قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ، وَفِيهِ خَرِبٌ، وَفِيهِ نَخْلٌ، فَأَمَرَ النَّبِىُّ  بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ، ثُمَّ بِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ، وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَ، فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ، وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ، وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ، وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ، وَالنَّبِىُّ  مَعَهُمْ وَهُوَ يَقُولُ: اللَّهُمَّ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَاغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ
301. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Mədinəyə gəldikdə şəhərin üst tərəfində, Amr ibn Auf oğulları yaşadığı məhəllədə qonaq qaldı. Peyğəmbər  on dörd gün onların arasında qaldıqdan sonra Nəccar oğullarının yanına (adam) göndərdi. Onlar qılınclarını bellərinə bağlayıb onun yanına gəldilər. Peyğəmbər  dəvəsinin üstündə, Əbu Bəkr  onun tərkində və Nəccar oğullarından da bir dəstə onun ətrafında (olduğu halda yola çıxması) hələ də gözümün qabağındadır. Nəhayət, Peyğəmbər  Əbu Əyyubun  evinin həyətində (dəvəsini) yerə çökdürdü. Peyğəmbər  namaz vaxtı yetişdikdə harada olurdusa orada, hətta, qoyun ağılında belə, namaz qılmağı xoşlayırdı. (Sonra) o, məscid tikməyi əmr etdi, Nəccar oğullarından olan dəstənin arxasınca (adam) göndərdi və dedi: “Ey Nəccar oğulları, bu divarınızın (yanında olan torpaq sahəsinin) qiymətini mənə deyin!” Onlar dedilər: “Yox! Allaha and olsun ki, biz onun əvəzini ancaq Allahdan istəyirik.” Ənəs: “Sizə söylədiyim o yerdə müşriklərin qəbirləri, xarabalıqlar və xurma ağacları var idi. Peyğəmbərin  əmri ilə qəbirlər açıldı və xarabalıqlar hamarlandı. Xurma ağaclarını isə kəsib (tikiləcək) məscidin qiblə tərəfində yanbayan (dik) qoydular. Sonra məscidin (qapısının) yan divarlarını daşdan hördülər və şeir deyə-deyə daş daşımağa başladılar. Peyğəmbər  də onlarla bərabər (daş daşıyırdı) və deyirdi:

Allahım, əsl əcr, axirətin əcridi, Ənsar və mühacirə, göstər mərhəmətini!”.

(Buxari 428, 3932, 524/9, Muslim 1201)

تحويل القبلة من القدس إلى الكعبة


Qiblənin Qüdsdən Kəbəyə Yönəlməsi


عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ  صَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ  يُحِبُّ أَنْ يُوَجَّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ "قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاءِ" فَتَوَجَّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ، وَقَالَ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ – وَهُمُ الْيَهُودُ – مَا وَلاَّهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِى كَانُوا عَلَيْهَا "قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِى مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ" فَصَلَّى مَعَ النَّبِىِّ  رَجُلٌ ثُمَّ خَرَجَ بَعْدَ مَا صَلَّى، فَمَرَّ عَلَى قَوْمٍ مِنَ الأَنْصَارِ فِى صَلاَةِ الْعَصْرِ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَقَالَ: هُوَ يَشْهَدُ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ، وَأَنَّهُ تَوَجَّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ، فَتَحَرَّفَ الْقَوْمُ حَتَّى تَوَجَّهُوا نَحْوَ الْكَعْبَةِ.
302. Bəra İbn Azib  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  on altı və ya on yeddi ay Beytülməqdisə tərəf namaz qıldı. Lakin Peyğəmbər  çox istəyirdi ki, qiblə Kəbəyə tərəf olsun və Allah (bu xüsusda) ayə nazil etdi:

“Biz sənin üzünün göyə tərəf çevrildiyini gördük...”. (əl-Bəqərə 144).

Bundan sonra Peyğəmbər  Kəbəyə tərəf üz tutdu. Səfeh adamlar – yəhudilər dedilər: “Onları üz tutduqları qiblədən döndərən nə oldu?” De:

“Məşriq də, məğrib də Allahındır. O, istədiyi kəsi doğru yola yönəldir!”. (əl-Bəqərə 142).

Peyğəmbərlə  birlikdə bir nəfər namaz qıldı və namazdan sonra (məsciddən) çıxdı və Beytülməqdisə tərəf üz tutub əsr namazını qılan ənsardan olan bir qövmün yanından keçərkən dedi: “Şahidlik edirəm ki, mən Allahın eçisi ilə birlikdə namaz qıldım və o, üzünü Kəbəyə tərəf tutmuşdu. Onlar (bunu eşidən kimi) Kəbəyə tərəf çevrildilər. (Buxari 399, 4486, 7252, Muslim 525/11, 1204)
حديث الْبَرَاءِ رضي الله عنه، قَالَ: صَلَّيْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا، ثُمَّ صُرِفُوا نَحْوَ الْقِبْلَةِ
303. Bəra İbn Azib  rəvayət edir ki, bizz Peyğəmbərlə  bərabər on altı on yeddi ay Beytul Məqdisə tərəf namaz qıldıq. Sonra Allah onu Kəbəyə tərəf döndərdi”. (Buxari 4492, Muslim 525/12, 1205)
حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ: بَيْنَا النَّاسُ بِقبَاءٍ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ إِذْ جَاءَهُمْ آتٍ؛ فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَد أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ قُرْآنٌ، وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةَ، فَاسْتَقْبِلُوهَا وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّامِ، فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْكَعْبَةِ
304. Abdullah İbn Ömər  rəvayət edir ki, insanlar Quba məscidində sübh namazında olduqları zaman bir nəfər gəlib: “Həqiqətən Rəsulullaha  Quran nazil olmuşdur və Ona Kəbəyə tərəf yönəlmək əmr olunmuşdur, sizlər də Kəbəyə tərəf yönəlin” dedi. Cəmaatın üzü Şama tərəf olduğu halda bu əmrdən sonra Kəbəyə tərəf döndülər”. (Buxari 403, 4491, 7251, Muslim 526/13, 1206)
?


------hzn-hds-rbn-trcms-2.html

------kafedra-fizika-vy.html

------la-claire-fontaine-.html

------metodicheskie.html

------microsoft-word-imam-6.html